At vuruldu; içim paramparça Rüveyda. Gölgelerin ardına sakladım kusurumu. Sen orada kayıtsızca gülümsüyor gibisin. Ben burada damla damla eriyip akıyorum. Yine de, çiğnetemem kimseye gururumu. İstenmediğim yeri sessizce terk ederim. Hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu, Mahzun bir derviş gibi…devamı