Raf Yorumu: Mutlu insanın hikayesi olmaz.." (@sufle55)

Downfall / Çöküş - 2004 Yönetmen: Oliver Hirschbiegel "Önce bir şeyler yiyin. Ölmek için her zaman vakit vardır." Başından sonuna kadar nesnelliğini koruyan bir şaheser. Çoğu Hollywood filminden aşina olduğumuz öznelliği görmüyoruz ve bu beni mutlu ediyor. Bir diğer Alman…devamıDownfall / Çöküş - 2004 Yönetmen: Oliver Hirschbiegel "Önce bir şeyler yiyin. Ölmek için her zaman vakit vardır." Başından sonuna kadar nesnelliğini koruyan bir şaheser. Çoğu Hollywood filminden aşina olduğumuz öznelliği görmüyoruz ve bu beni mutlu ediyor. Bir diğer Alman filmi olan Das Boot filminde de aynı üslup mevcut. Sadece Berlin'in çöküşünü anlatmakla kalmıyor film, ayrıca Hitler'in çöküşüne de güzelce değiniyor. Bunların yanı sıra atmosferi ve savaş ortamı bakımından da çok iyi. II. Dünya Savaşı ortamını saniyesi saniyesine alabilirsiniz. İnsanların psikolojisine de iyi odaklanılmış. Bir kesim Berlin'i umutsuzca savunmak isterken diğer bir kesim kurtulmanın yollarını arıyor. Peki Hitler'in intihar etmemesini isteyen o üç dört kişinin amacı ne? Aslında amaçları Hitler ile aynı düzeyde. Totalizm ve faşizmin peşinden yuvarlanıp gidiyorlar. Pek tabii ki böylece Hitler'in peşinden intihar ederek gittiler. Aslında Hitler Almanya'nın devlet başkanı değildi benim gözümde. Çünkü bu filmle birlikte görüyoruz ki Hitler Almanya'nın değil aslında egoizminin ve faşist karakterinin savunucusu konumda. Bu yüzden intihar ediyor. Bu da yetmiyor ona. Cesedinin bile yakılmasını istiyor.. Böyle bir son ne kadar da acıklı gözüküyor.. Hitler halkını hep sorumluluk yüklenebilecek ve ona itaat edecek köleler yaratmak istiyordu. Bakın filmde ki şu sözü çok açık. ''Bizi halk seçti. Tüm bunları onlar istedi. Sonuçlarına katlanmak zorundalar. Onlarla ne istersek yaparız.'' Film bunları anlatırken biz de gerçeklere tanıklık ediyor ve Berlin'le birlikte çöküşe geçiyoruz kendi içimizde. Oyunculara da bir parantez açmak istiyorum. Bruno Ganz öyle bir oyunculuk sergilemiş ki dillere destan. Hitler mezarından kalkıp gelmiş gibiydi sanki. Hareketleri, mimikleri, bağrışmaları ve öfkesini öyle iyi yansıttı ki sormayın gitsin. Enfes bir oyunculuktu izlediğim. Alexandra Maria Lara'ya gelince zaten filmin başında ve sonunda gerçek karakter ile tanıştığımız için filmin içinde hep bizden biri olarak kalıyor. Güzelliği ve oyunculuğuyla harika bir oyunculuk örneği sergilemiş. Yan karakterlere de ayrı ayrı şapka çıkartıyorum. Oyunculuk en üst düzeydeydi filmde. Kesinlikle izlemenizi öneririm. Şimdiden iyi seyirler.