Raf Yorumu: polatezel (@polatezel)

Bu belgesel, patates karşılığında mal ticareti yapmak için Gürcistan'daki kırsal köylere giden bir tüccarı takip ediyor. Gösterişten uzak bir şekilde, canlandırdığı insanların hayatları hakkında o kadar çok şey ortaya koyuyor ki... hem tüccarın hayatı hem de ihtiyaç duydukları ve istedikleri…devamıBu belgesel, patates karşılığında mal ticareti yapmak için Gürcistan'daki kırsal köylere giden bir tüccarı takip ediyor. Gösterişten uzak bir şekilde, canlandırdığı insanların hayatları hakkında o kadar çok şey ortaya koyuyor ki... hem tüccarın hayatı hem de ihtiyaç duydukları ve istedikleri şeyler için patates ticareti yapan yoksul çiftçilerin/köylülerin hayatları. Gezgin bir tüccar, patateslerin para olduğu ve hırsın yoksulluk tarafından ezildiği Gürcistan Cumhuriyeti'nde kırsal yaşama bir pencere açar. Burda patetes bizim için herşey. ( Bizim burda da birileri için tanıdık bir partici,kodama,makam sahibi olmazsa iyi bir iş bulamazsın. Burda manaya, liyakata ve ehliyete değer verilmiyor. Şeytan gibi maddeye ve makama değer veriliyor. Bir yaşlı amca şöyle serzenişte bulunuyor Üniversiteyi okumayı çok isterdim ( Bizdeki asgari ücrete çalışan üniversiteli yüzbinleri görseydi, bunu söylediğine binpişman olurdu. Ah amcacığım ah bizde nice üniversite bitirip pişman olan milyonlar var. Yıllarca okuyorlar ve sonunda koskoca bir hiç. Çünkü bu ülkede yıllarca dirsek çürüten, uykusuz kalan, zevklerinden, eğlencelerden vazgeçen, akrabalarından arkadaşlarından uzak duran sırf üniversiteyi bitireyim bir yerlere gelip, aileme biraz yardımcı olayım, onların yükünü hafifletiyim, onları biraz rahata erdiyem diyen niceleri yüzbinler fedakar çilekeşler var ki; Çünkü Firavuni sistemlerin özeliliği budur. Senin yıllarca kendini kaybedercesini delirircesine çalışarak bir yerleri haketmenin bir kıymeti yoktur; Çünkü senin piramitin tepesinde tanıdığın bir partici, makam sahibi biri, veya tanıdık bir kodaman yoksa, hepsi bir koca bir hiç. “Hz. Peygamber, Mekke’nin fethinden sonra İslam aleminin en kıymetli mekanı olan Kabe-i Şerif’in anahtarını fetihten önceki görevli Osman bin Talha’ya vermeye devam etti. O bir Müslüman değildi fakat Hz. Peygamber işi ehline verirdi. İşte dinimizdeki liyakat esası böyledir. Dinimizin liyakat esası, Kabe gibi mühim bir yere dahi gayrimüslimin görevli olmasına imkan tanır. Osman bin Talha fetihten önce görevini layıkıyla yapmıştı. Bu nedenle anahtar onda bırakıldı. Hz. Peygamber’in amcası Abbas, Kabe’nin anahtarını Osman bin Talha’dan alınca konu Hz. Peygamber’e gitti ve “Allah size emanetleri ehline vermenizi emreder” (Nisa 58) ayet-i kerimesi nazil oldu. Bunun üzerine Kabe anahtarı yeniden Osman bin Talha’ya verildi.”