Raf Yorumu: Mısra (@misra)

Getto, banliyö ya da mahalle kültürü artık ne koyuyorsanız adını, bu kültürü ve yaşanan gerçekleri sanat diliyle aktarmış bir film. Bu kültürde yaşamış biri Arap, biri siyahi biri de yahudi, toplumun sistematik öfkesine maruz kalmış üç öfkeli gencin kültürü ve…devamıGetto, banliyö ya da mahalle kültürü artık ne koyuyorsanız adını, bu kültürü ve yaşanan gerçekleri sanat diliyle aktarmış bir film. Bu kültürde yaşamış biri Arap, biri siyahi biri de yahudi, toplumun sistematik öfkesine maruz kalmış üç öfkeli gencin kültürü ve hayatın bir başka yönünü temsil ettiğini görüyoruz. Çoğu hayatımızda gördüğümüz karakterler ya da belki bizi yansıtıyor. Yoksulluk ve ayrımcılığın etkisiyle banliyölere itilmiş bu gençlerin toplum ile sağlıklı ilişkiler beslemesini beklemek elbette yanlıştır. Bu gençleri, insanları bu şekilde muhattap alırsak onların "toplumdan" olmadığını ima edersek elbette bu topluma ve onları bu duruma düşüren sisteme cephe alırlar. Bu sistemi besleyen agresif polisler, devlet adamları ya da yüksek mevkilerde bulunan insanlar olabiliyor. Hem besliyor hem de bundan beslenebiliyorlar. Sınıf ayrımına kurban giden bu tarz insanlara da öfke besleyip sanki serserilik kavramını tüm bu insanlar seçmiş gibi davranabiliyorlar. Algı çok farklı bir şey. Çoğu zaman serseri dediğimiz insanlardan çok önemli derecede yetiler bulabilirken, dışarıdan baktığında oldukça şık ve seçkin duran insanların zalim ve düşük zihniyetli olduğunu görebiliriz. Özellikle seçkin olmanın verdiği ego ile insan ahlakı değişebilir kanısındayım. Ve tüm bu algıların da tutmayacağını her insanın bazen gizli kutu gibi olduğu düşüncesindeyim. "La Haine" (protesto) bize banliyö kültürü ve içindeki insanların haklı sebeplerini protesto eder gibi göstermiş. Toplum tarafından itilmiş insanların öfkesine ve sabrına bir kez daha tanık olmak için izlemeniz gereken bir film. Her ne mevkide olursak olalım hayatta böyle insanlar da var ve onların bu durumda olması bir seçenek olmadığını bazen yüksek mevkide olan insanların daha da yükselmesi için toplum tarafından düşmekle kurban edilmiş insanlar olduklarını düşünüyorum. Ben de bir banliyö kültüründen geldiğimi düşünüyor ve gelişebilen bir varlık olduğumu en azından tüm olumsuzluklara rağmen çabaladığımı belirtmek istiyorum. Işte tüm bu sebeplerden dolayı kendime yakın bulduğum bir film oldu. İzlemenizi ve ufkunuzu genişletmenizi öneririm. Henüz düşmedik ama her an yere çakılabiliriz...