Raf Yorumu: ❥︎🇮 🇨 🇪 🇸 🇭 🇪 (@feristah)

İnceleme yazmakta iyi değilim. Filmin konusunu ne anlatmaya çalıştığını ya da cizimlerimden yahut içinde geçen cümlelerden, anlatmaya çalıştıklarından ve yaa olaylardan bahsedemeyeceğim ama bana kattığı duyguları allandıra ballandıra yazacağım şimdi buraya. Eveeet filmi izlerken neyseniz oysunuzdur ama anne olmak isteyeceksiniz…devamıİnceleme yazmakta iyi değilim. Filmin konusunu ne anlatmaya çalıştığını ya da cizimlerimden yahut içinde geçen cümlelerden, anlatmaya çalıştıklarından ve yaa olaylardan bahsedemeyeceğim ama bana kattığı duyguları allandıra ballandıra yazacağım şimdi buraya. Eveeet filmi izlerken neyseniz oysunuzdur ama anne olmak isteyeceksiniz 👻 Öyle tatlı geçiyor ki annelik, sevgi bağı ve vefa... Film sizi içinize çekecek bir bataklık gibi ama merak etmeyin zararsız. Oldukça hoş ve biraz can yakıcı duygular yaşattı açıkçası bana. Yaşadıklarına rağmen tek dayanağı hayatta olduğunu bildiği kızıydı bir annenin. Hic göremediği ve ilk görüşünün de son görüşü olmak zorunda olması çok can yakıcıydı... Size bir çok duyguyu birden yaşatacak harika bir anime bana yaşattığından diyorum böyle. Ve beni en çok etkileyen o tatlı sahnelerden biri; Sen Ariel'in annesi degil misin? Anneler ağlamaz... . . . . . . Ve yalnızlık biriyle tanıştığında başlar. Beraberlik beraberinde yalnızlığı getirir. En acısı sevdiğinden ayrılmaktır. Kimsesiz olmak yalnızlık değildir, sevdiğinden ayrılmak yalnızlıktır. Bağlanmak ve günün birinde gerek başka bir sebeple gerek ölümle o bağın kopacak olması acıdır ama gerçektir. İnsanlar bu kural üzerinde yaşar gider ama ayrılık kavmi uzak durmalıdır bu döngüden. Çünkü sevdiklerin hep senden önce ölecektir ve sen onlar öldükten sonra bile yıllar yılı yaşamaya mecbursundur her şeye rağmen, işte bu yüzden uzak dur, sevme, bağlanma günün birinde ayrılık ile sınanır ve yalnız kalırsın. O zaman ne yapacaksın? Sorusuna cevaben. "Sevdigim için hiç pişman değilim." Sonunda yalnız kalan ben olsam bile..." dedi küçük anne Muqia Her bir ayrılık başka bir beraberliği getirir ne de olsa. Filmin özeti de kısmen bu şekil de || ^_^ || Aynı zaman da küçük çocuk-anne ilişkisi, genç çocuk ve anne ilişkisi de çok güzel işlenmiş. Şunu görüyoruz ki büyümek gerçekten beraberinde vefasızlığı getiriyor. Biz hiç bir zamana annelerimiz kadar vefalı olamayacağız onlara karşı, lakin bir gün anne yahut baba olana dek... Hani her ne kadar duygusal bir film olsa bile gülmekten yere yıkıldığım bir sahne var bahsetmedim edemeyeceğim. zavallı kız ne emek büyütmüş başına da neler gelmiş, şimdi yanında yok ya hani Ariel, korumaya söz vermiştin anneciğini, insan az merak eder. -Sen hala veletsin. +evet velet olabilirim. Ama baba olacağım. Diyor gururla. Öyle güldüm ki bu repliğe. Hayatta ki en büyük amacı buymuş gibi öyle bir söylüyor ki. (Halbu ki en büyük amacı büyüyüp annesini korumaktı..) Başında hiç can sıkıcı olaylar yokmuş gibi gururla velet olabilirim ama baba olacağım demesine öyle böyle değil çok güldüm cidden. Şaka yapıyor sandım da güldüm fakat çocuk ciddiymiş 😵 Hayırlı olsun ne diim 🤭 Bir de... Bebeklik çocukluk yaşlılık ölüm. Ölüm ve doğum. Beraberlik, yalnızlık. Vakit geçirdiğin, ondan cok şey öğrendiğin, sevdiğin sevildigin insanların günün birinde toprak altına göç edecek olması falan filan bunları da görmek etklileyiciydi. Konu epey güzeldi yani... Tüm bunları bize çok geç yaşlanan sadece hikayeler de bulunan türden bir kızın gözünden gösterdikleri için etkileyiciydi yani. Kısaca benim şiddetle tavsiye edeceğim bir anime. Animeveasyon severleree 🥳