Raf Yorumu: ❥︎🇮 🇨 🇪 🇸 🇭 🇪 (@feristah)

Bu kadar yazdığımı bende fark etmemişim gönderince fark ettim de gören de animenin kitabını çıkarttım filan sanacak 😅 Yine de iyi okumalar. Şayet basarabilirseniz 😁 Bir söz vardı sen plan kurarsın kader sana güler gibi bir şey. Bunu çok güzel…devamıBu kadar yazdığımı bende fark etmemişim gönderince fark ettim de gören de animenin kitabını çıkarttım filan sanacak 😅 Yine de iyi okumalar. Şayet basarabilirseniz 😁 Bir söz vardı sen plan kurarsın kader sana güler gibi bir şey. Bunu çok güzel anlatmış anime. İki insanın beraber kurdukları hayalleri, planları ve bu iki insanın apayrı kaderleri + kederleri. Çok üzüldüm, etkilendim. Aile anne baba ile oluşmak zorunda değil, sevdiğin beraber olduğun değer verdiğin önemsediğin kişiler de senin bir ailendir. Ve bunun kıymetini bilerek yaşa, sevgini sevdiklerine hissettirerek yaşa çünkü gelecekte kimi nelerin bekleyeceğim meçhul. İzlerken bir eksiklik var gibi hissettim anime de, nedenini de anlayamadım pek. İlerliyordu, güzel gidiyor, akıyor beni çekiyordu amaa biraz düşük ya da klasik olaylar üzerine ya da diyaloglar mi hep bildiklerimizdendi. Galiba öyle bir eksiklik ya da sıradanlık vardı ama yine de çok beğendim animeyi. Hiç bir şey izleme isteğimin olmadığı, kısmen tıkandığım bu dönemde izleyebildim işte. İzlettirdi kendini baya Baya. Karakterlere gelirsek hepsini sevmedim ama Mika'yı Yu'yu bunların ailesini mor saçlı kızı, kahverengili çocuğu ve Yarbayı çok sevdim. Karakterler de animeler de sürekli rastlayabileceğimiz klasik kişilikli karakterlerdi. Sonra pembe saçlı oğlan ile Yu'nun çekişmeleri filan da yine klasik şeylerdi. Bu klasikler kastım her animede neredeyse olan, görebilmemizin mümkün olduğu türden. Yani demem o ki konu güzel etkileyici, tabanı sağlam ama içi de diğer animeler gibi. Ne demek istedim artık ben anlatamayacağim galiba daha fazla, ama anlamış olduğunuzu düşünüyorum. Bu benim kendi fikrimdi ve gerçekten tavsiye edeceğim bir anime olur kendileri. Anime izlemek isterseniz buna tereddütsüz başlayın sizi zaten içine çekecektir ve benim gibi izleme istediğiniz kaybolduysa buna başvurabilirsiniz. Animemiz meseleyi anlar ve size yardımcı olur efenim. İzlerken ; La bu ne. İnsanları tutarken birden vampirlerin tutmaya başladım. Yuu... yavrum sana nördüler. Yani şey Vampirler kötü ama biz insanlar da iyi değiliz. Hem De hiç Bunu da anlatmışlar Ve bu korkunç 😬 Shinya ve guren ekibi, sonra diğer ekipler.... hepsini ayrı sevdirdi anime ve bu ekiplerin de bir olması birbiri için çalışması çok tatlıydı ciddeennnn ama işte ne yaparsın her güzel şeyin bir sonu vardır 😌 Basta karakterlerin hepsini sevmediğimi söyledim ama zamanla da hepsini sevdim. Anime izlemeyi bu yüzden seviyorum aslında. İzledikçe onlardan biriymiş gibi hissetmesen bile onlar senden biriymiş gibi hissediyorsun. Yani onların dünyasına giremeyecek olsak bile onları dünyamıza alıyoruz. Dediğim şey çok saçma geldi. Tam olarak öyle demek istemedim aslında. Demeye çalıştığım karakterlere bir şekil de ısınıyoruz ve başlarına ne gelirse üzülüyoruz, kızıyoruz, ahlıyoruz vahlıyoruz . Demem o ki animeler duygularını çok abartı yaşıyorlar ve bize de yansıyor bu bir şekil de. Aynı zaman da çok açıklayıcı bir dilleri var, konuşurken kendi duygularını tamamen dile dökebiliyorlar (sonuçta çizgi diyeceksiniz, film dizi diyeceksiniz ama bu durumu en iyi animelerde görüyoruz bence) ve ben bu yüzden seviyorum animeleri. Kendi aralarında gerek konuşurken gerek duygularını ifade ederlerken çok sarih bi dil kullanıyorlar bu sayedendir belki beraberliklerini sürdürebilmeleri. Yani bazen imreniyorum bu duruma, ben de (hatta biz de) duygularımızı dile dökerken o kadar açık olabilsek gerek aile için de yahut arkadaşların yanında daha çok anlaşılır bir insan oluruz. Anlaşılır olmak neden önemli, çünkü kimse zihnimizi ve ya içimizden geçenleri ya da kırılan incinen duygularımızı okuyamıyor. Kalp kırmaya geldiğimiz de pabuç gibi olan dilimiz işe yarayacagi zaman lâl kesiliyor. Bu da işte bir çok sıkıntıya yol açıyor kendim için diyorum. Neden yazdım, aslında animelerin diyalog güzelliğinden bahsetmeye çalıştım. Ve animeler bana öyle geliyor ki, apayrı bir dünya, renkli, canlı, hareketli ve fazla abartılı. Abartma tozu yutmuş gibisinden ve bir yandan da gerçekçi. Bu sefil dünyada ailemizi geride bırakırsak... Yaşamamız için başka ne sebebimiz kalır ki animeyi özetleyen bir cümle. Şimdi aklıma geldikçe diyorum ki; Yaaa yerim ben bu çocukları yaaa. Mika ile yuu beni de ağlatacaksınız ühü ühü :^) 2. Sezonun 10. Bölümü bir harika uuuff. Ve bu arada Bir sey dicem animeler de, bu Japonlar neden dünya sadece Japonya'dan ibaretmiş gibi davranıyorlar. Başla bir ülkenin dizi ya da filmi olsa "hadee yurt dışına gaçalım" diyen olur. Bu animede ise ya istikbal ya ölüm. Başka seçenek yok. Yani izlerken Japonya dan baska bir yer yokmuş da, tüm dünya Japonya dan ibaretmiş ya da dünya Japonya imiş hissi veriyoorrrlarr. Nee!??? İsrafil aleyhisselam ve sûr göndermesi mi? Kxkkxkxskkxjx Abi animeyi ne yaptınız anlamadim, her şey çok güzel gidiyordu. Mirai melek oldu sonra da kıyamet koptu hahahhahaaha gülsem mi ağlasam mı bilemedim xjxjjxx 2. Sezon beynimi yedi beynimi. La yeter desin birisi bitirsin şu saçmalığı. Ne yorucu savaş. Barış bu kadar basitken neden zora zora yürüyonuz âkadeş. 2. Sezon beynime şişirdi. İnsan vampir savaşı olurken sonra nasıl oluyorsa bir bakıyoruz insan insana kıyıyor filan... Gerçek hayatta gördüğümüz, bencil, nankör, açgözlü insanları animelerde de çok yansıtıyorlar. Şimdi bu animden sonra daha sakin bir şey izleyeceğim, Kafa yormayan bir şey:) bunu düşündüm ama izleyemedim orası ayrı mesele .d Hommm sonu öyle bitti ki demek istedikleri şey; "Cocuklarr devamını siz hayal edin :)" Ve prensle prens mutlu mesut yaşarlar. (Benim hayalimce) Oyle bir hal aldı ki anime artık ne oluyorsa olsun ama bir şey olsun dedim yani sebep var olay var ama sonuç bir türlü doğmuyor 😁 Canları sağolsun. Sonunda bu gözler bu çocukları sivil kıyafetle gördü ya, daha bir şey istemiyorum bu animeden. Güzeldi güzeldi güzel... Baya güzeldi yani, öyle böyle değil. Kısa bir yorum yapacaktım yine uzadı neyse, kalın sağlıcakla.