Raf Yorumu: A.C.A (@filmrehberi)

Film büyük umutla açmama rağmen tam bir hayal kırıklığı oldu benim için. En sonda söyleyeceğimi başta söylemek isterim, inandırıcılığı olmayan bir film yapmışlar. Neden mi, örneğin Melisa’nın az ömrü ne Melisa’nın gündeminde ne de kardeşi gibi gördüğü arkadaşının çok da…devamıFilm büyük umutla açmama rağmen tam bir hayal kırıklığı oldu benim için. En sonda söyleyeceğimi başta söylemek isterim, inandırıcılığı olmayan bir film yapmışlar. Neden mi, örneğin Melisa’nın az ömrü ne Melisa’nın gündeminde ne de kardeşi gibi gördüğü arkadaşının çok da umurunda. En yakın arkadaşınız ölüyor ve bunu bilmenize karşın dünya dönmeye devam ediyor. Melisa ne tedavi görüyor ne de fiziksel değişim geçiriyor. Hemen bir koca bulma kısımları nerede ise bir eğlenceli oyun seviyesine indiriliyor. Cafe’de Melisa’ya ve oğlu Can’a sürekli “canım” diyen karakterler de oldukça eğrelti duruyor. Sonra hayatlarına giren muhtemel aile babası zengin Fırat’ın ilk o cool ve oldukça itici yönlerinin bir anda yok olması ve karşımıza romantik bir figür olarak ileride çıkması da oldukça zorlama. Ayrıca kaybolan baba ve onun metaforik halleri olan tuvalet kağıdı olarak yansıtılma yönelimi de olmamış. Sürprizin kaçmaması için fazla detay belirtmek istemem ama film henüz ortalarında senaryosu itibariyle yalpalamaya başlıyor. Zaten başlangıçtan itibaren filmin rotası sürekli sallantıda. Ve konular arası bu dağınıklık bitmiyor, geçişler başarısız oluyor. Bu da artık izlediğiniz için bir an önce bitse dedirtiyor. Final sahnesi ise tüm bu nedenlerle beklenen etkiyi yaratamıyor. Ortada anne sonrası çocuk meselesi, baba sorunu, yeni “baba” ile “evlat” arası ilişki ya da Fırat’ın Melisa ile ilgili şüpheleri gibi ele alınan konular bir anda kuma yazılan yazılara dönüşüyor. Bir de işin içine o saçma spor arabasını motosikletle takip ya da köpek Fırat gibi gereksiz eklemeler konulunca artık tadımız tuzumuz kalmıyor. Yine sıklıkla bu türdeki filmler için belirttiğim tespit olan müzik ile açığı kapama hilesini bu yapımda da görüyoruz. Oyunculuklarda ise ben Melisa’daki Aslı Enver‘i başarılı buldum. Aslı’nın oyunculuğunu görünce keşke ona yakışan bir senaryo yazılsaymış dedim içimden. Çocuk oyuncu Mert Ege Ak ise zaman zaman abartılı çıkışları ve mimikleri ile beklenen etkiyi çok veremiyor. Senaryo zaafı bu önemli karakteri de olumsuz etkilemiş anlaşılan…