Raf Yorumu: Mutlu insanın hikayesi olmaz.." (@sufle55)

Roman Polanski, aşırı uçlarda gezdiği, ikili ilişkilerdeki efendi-köle kavramının üzerinde ısrarla durduğu bu filminde, cinsel ve duygusal anlamda zirveye çıkan saplantılı bağlanma örneğinin çöküşünü gösteriyor. +Sanırım sana aşık oldum -Yapma. Ben sadece bir fanteziyim. Sıkıcı bir yolculuktaki eğlence +Ben sana…devamıRoman Polanski, aşırı uçlarda gezdiği, ikili ilişkilerdeki efendi-köle kavramının üzerinde ısrarla durduğu bu filminde, cinsel ve duygusal anlamda zirveye çıkan saplantılı bağlanma örneğinin çöküşünü gösteriyor. +Sanırım sana aşık oldum -Yapma. Ben sadece bir fanteziyim. Sıkıcı bir yolculuktaki eğlence +Ben sana gerçekten aşık oldum -Öyleyse bana asla sahip olamayacaksın Nigel ve eşi bir yolcu gemisiyle seyahate çıkar. Nigel, yolculuk esnasında esas karakter Oscar ile tanışır. Oscar, hikayesini seyahat arkadaşına anlatmaya karar verir. Anlatılan basit bir hikaye değildir. Şöyle anlatayım; Oscar ve Mimi bir yolcu otobüsünde tanışır ve bu tanışıklık orada kalır. Oscar, Mimi'yi tekrar bulabilmek için her yolu deniyor ve bunu başarıyor. Büyük bir tutkuyla birbirine bağlanan çift, birlikte yaşamaya başlıyor. Birbirleriyle değil egolarıyla sevişiyorlar. Zaman içerisinde Oscar'ın ilgisi azalırken Mimi'nin ise tavan yapıyor. Polanski, tam bu noktadan sonra insan psikolojisinin değinmediği noktasını bırakmıyor ve birbirine şehvetle bağlanan, çabuk tükenen insanların sırayla dibe vuruşunu anlatıyor. -Ağzında taze elmanın tadı kalmış Adem gibiydi. Sanki dünyanın bütün güzelliği bir kadında vücut bulmuştu ve ben ona bakıyordum. O zaman ani ve şaşkınlık verici bir kesinlikle farkettim ki aradığım buydu. Sadizm ve mazoşizm ekseninde gidip gelen filmde hastalıklı sevginin ne demek olduğunu bize gösteren diyalog sayısı öyle fazla ki, örneklerden sadece birisi şu şekilde: Herkesin sadist bir tarafı vardır. Bunu en iyi ortaya çıkaran şey de merhametinize kalmış birinin olduğunu bilmenizdir. Tutkunun zehri ve öldürücü etkisini somut olarak görebilmek için müthiş bir fırsat olan Acı Ay, insanın zaaflarını ve zayıflıklarını neredeyse elle tutulur hale getirir ve kendimize şu cümleyi kurarız, "Biz, zavallı insanlar" Marquis de Sade, Leopold von Sacher-Masoch ve Sigmund Freud eğer bu filmi izlemiş olsalardı, eminim hakkında bir şeyler söylerlerdi. Eminim. (Bu film, Pascal Bruckner'in Hınç Ayları romanından uyarlamadır) İyi Seyirler .. "