Raf Yorumu: ❥︎🇮 🇨 🇪 🇸 🇭 🇪 (@feristah)

Kitap; 📖 İnsanlığımı yitirirken ⏱ süre: 3 günde bitti. 👨🏻‍💻 Yazar: Osamu Dazai 🌍 Ülke : Japonya 🇯🇵 🧧Türü: Otobiyografi Bu kitabı seveceğim aklıma gelmezdi. İlk okuduğumda hiç sevmemiş ve hatta saçma bularak yarım bırakmış ve rafıma kaldırmıştım. Ama zaman…devamıKitap; 📖 İnsanlığımı yitirirken ⏱ süre: 3 günde bitti. 👨🏻‍💻 Yazar: Osamu Dazai 🌍 Ülke : Japonya 🇯🇵 🧧Türü: Otobiyografi Bu kitabı seveceğim aklıma gelmezdi. İlk okuduğumda hiç sevmemiş ve hatta saçma bularak yarım bırakmış ve rafıma kaldırmıştım. Ama zaman geçipte kitap beni, onu okumam için davet edince işler değişti. Seve seve okudum ve gayet akıcı güzel bir kitap olduğu kanaatine vardım. İçinden çıkarılacak şeylerde kişiden kişiye değişirken benim düşüncelerime çok şey katmasıyla beraber, yazamayacaklarımdan. Kitaba dair (başta ben otobiyografik kitap olduğunu bilmiyordum) İçindeki benliğininin aksine dışına yansıttığı insansı hareketlerle hayatta kalmaya çalışan bir genç. Ya da hayatta var olduğunu göstermeye çalışan. Bilemedim. Kitabı okurken çocuğu anlamaya çalıştım, ama oldukça zor. Kendine hayatta bir rol bulup özüyle taban tabana zıt düşmesine rağmen, tutturduğu rolü başarılı oynayabilen bir şakrabanı anlatıyor. Yozo'nun ilginç ve ilgi çekici karakterini tanimaya çalışırken akıp gitti kitap. Biraz düşünce romanı gibi ve nedense yozo'nun düşünceleri yazara aitmişcesineymiş gibi kaleme alınmış bir hali vardı. Ve nasıl ki bizim eski yazarlarımızin kalemlerinden çıkan kitaplar daha edebi olduğu gibi bu yazarın da eski Japon yazarlarından olması hasebiyle ağır bir dili vardı. Osamu Dazai savaş sonrası Japonya'sının boğucu atmosferinin toplumdaki izdüşümünü ve bireyin kalabalıklar karşısında giderek yabancılaşarak insani değerlerini yitirişini aktarmaktaymış. Tuhaf olması hoşuma gitti. "Farklı" bir kitap okumak isterseniz tavsiye ederim. İnsanların korkutuculuğundan bahsederken hak verdim .d Sahte tebessümlerin, Yalan iltifatların, arkadan yapılan dedikoduların çocukluğundan beri şahidi olan yozo, insanlardan bu sebeple, tiksiniyor, korkuyor vesaire. Ve her türlü gerçek ilişkiden kaçıyor. Yalan benligini ortaya çıkaracak deha olarak gördüğü insanlardan korkuyor. Uzak duruyor ve kendi özünü saklamak uğruna, ortaya içinden farklı bir kişi çıkartıyor. Hafif spoi: Siz o kadar, pislik yapın, karın zorla tecavüze uğrasın sonra şoka uğra, affetmek ya da affetmemek mesele olmalı mı? Bile isteye olmadığı sürece kadının suçu ne!? Gerçi bu sorunun devamında güven devreye giriyor. Yani her önüne gelene güvenmemeli insan. Benim için güven bir suç :) Zavallı Yoşiko... "Birinci tekil şahıs ağzından anlatılan roman, otobiyografik bir temel betimleyen çeşitli unsurlar içermektedir. Roman, intihar, sosyal yabancılaşma ve depresyon gibi yazarın hayatında tekrar eden temalar sunmaktadır." Kitabı okuduktan ve bu incelemeyi yazdıktan sonra öğrendiğim bilgi. Kitap OTOBİYOGRAFİYMİŞ. Hele öyle deyin :) EVET BİLMİYORDUM, DEDIM ZATEN..BILMİYORDUM DİYE!