Raf Yorumu: Mutlu insanın hikayesi olmaz.." (@sufle55)

Jolene, 2008, Dan Ireland Edgar Lawrence Doctorow'un Jolene: A Life adlı öyküsünden uyarlanan film bağımsız sinema mottosuyla yola çıkıyor ancak belirli bir şekilde Hollywood draması esintisi mevcut. "Koruyucu ailede büyüyen Jolene oradan ayrılır ve henüz 15 yaşındayken kendi gibi ergen…devamıJolene, 2008, Dan Ireland Edgar Lawrence Doctorow'un Jolene: A Life adlı öyküsünden uyarlanan film bağımsız sinema mottosuyla yola çıkıyor ancak belirli bir şekilde Hollywood draması esintisi mevcut. "Koruyucu ailede büyüyen Jolene oradan ayrılır ve henüz 15 yaşındayken kendi gibi ergen 20 yaşındaki Mickey ile evlenir. Mickey, amcası Phil ile yaşadığından Jolene de artık o evin bir üyesidir. Bir süre sonra Phil amca Jolene'e asılınca Jolene karşılık verir ve ilişki ayyuka çıkınca ev dağılır, Mickey intihar eder ve Jolene yetimhaneye verilir. 18 yaşına kadar orada kalması gerekirken bakıcı onu oradan gizlice çıkarır ve Jolene'in Güney Carolina'dan başlayan Arizona, Las Vegas, Tulsa ve Los Angeles'a uzanan 10 yıllık yolculuğu başlar." Hata yapmak insana özgüdür, hele ki bu kimsesiz ve henüz 15 yaşında bir genç kız ise haliyle normal karşılanabilir ancak sonrası için yönlendirme toplumun borcudur. Yaradan bile kutsal kitabında "Eğer siz hiç hata yapmayan ve mükemmel bir toplum olsaydınız şüphesiz ki sizi helak eder ve yerine hata yapan ama farkında olup tövbe edip ders çıkaran bir toplum yaratırdım." diyor. Jolene'in nasipsizliği hep yanlış kişilerle karşılaşmak. Çok güzel ve alımlı bir kız, gittiği her yerde popüler ve statü olarak üst düzey insanların ilgisini çekiyor ancak hayatına giren herkesin bir problemi var. Kimisi uyuşturucu satıcısı, kimisi gangster, kimisi ise zengin ailenin çocuğu şımarık bir banker. Profil olarak bakınca Jolene her erkeğin isteyebileceği birisi, hem güzel hem de saf, gizlisi saklısı yok ama bir ailenin eksikliği her davranışına yansıyor. Üstelik iyi bir resim yeteneği olmasına rağmen başına gelenlerden ötürü bunu bir türlü sanata dönüştüremiyor. Yazar burada sistemi mi eleştirmiş yoksa toplumu ve aileyi mi ele almaya çalışmış bunu kestirmek zor ancak finale doğru dramanın dozu gittikçe yükseliyor ve dokunaklı bir yapım ortaya çıkıyor. 6-7 sene kadar önce seyrettiğim ve bir türlü paylaşma fırsatı bulamadığım film ayrıca Jessica Chastain'in ilk sinema filmi olma özelliği taşıyor. İlk filmine göre de bayağı iyi bir performans. Özellikle zaman ayırın demiyorum ancak seyredecek bir şey bulamadığınızda aklınızda olsun. Zaman kaybı değil ve seyredilmesinde fayda var.