Raf Yorumu: erdemesa (@erdemesa)

Diziyi sevmeyen kesimin en büyük kozu Arcane’in hikâye yönü. League of Legends evreninin derin ve çok katmanlı olması maalesef dizinin mükemmel bir senaryoya sahip olmasını beraberinde getirmiyor. Oyunu oynamak ve diziyi izlemek arasında büyük bir fark var. Dolayısıyla Vi ve…devamıDiziyi sevmeyen kesimin en büyük kozu Arcane’in hikâye yönü. League of Legends evreninin derin ve çok katmanlı olması maalesef dizinin mükemmel bir senaryoya sahip olmasını beraberinde getirmiyor. Oyunu oynamak ve diziyi izlemek arasında büyük bir fark var. Dolayısıyla Vi ve Jinx’in hikâyesi aslında klişelere sarılı bir örgünün içinde sıkışıp kalmış. Savaşın ortasında kalmış iki karakter yeraltı dünyasının iyi kalpli liderlerinden birisi tarafından alınıp yetiştiriliyor. Kötülüklerin kol gezdiği bir şehirde hırsızlar arasındaki onuru bir sonraki nesle geçirmeye çalışıyor. Dizide gerçekten kötü kötüler, geçmişin günahında takılıp kalmış tövbekârlar ve haklı bir savaş verdiğini düşünen kahramanlar var. Hepsi kendilerine verilen farklı renkteki şapkalarını takıyorlar ve sahne başladığında kimin hangi tarafta yer alacağını az çok kestirebiliyorsunuz. Kötü karakterimiz kendi çıkarlarını savunacak, tövbekârlar seslerine bile yansımış pişmanlıkları ile istemsizce yaptığı hatayı düzeltmeye çalışacak. Kahramanlarımız ise ne olursa olsun doğruyu ve iyiliğin peşinden gidecek. Senaryonun tahmin edilebilir olması bazı noktalarda sizi dramları izlemekten alıkoyuyor. Sıkıldığınız anda diziyi takip etmek sizin için yorucu bir iş haline gelmeye başlıyor. Aksiyon sahnelerin umuduyla dakikaları geçirebiliyorsunuz. Ayrıca bazı noktalarda kör göze parmak gibi yapılan açıklamalar seyir keyfini çok düşürüyor. Kötü adamın kötü olması için kötü şeyler söylemesine her zaman gerek yok. Hele böylesi başarılı bir animasyonda ufak bir beden dili, atmosfer hatta donuk bir bakış bile mesajı vermeye yetiyor. Görsel dil böylesi işlerde diyalogların çok daha ötesine geçebiliyor. Şehir tasarımlarına oldukça başarılı bir şekilde aktarılmış bu durum sahne ve karakter bazında biraz daha zayıf kalıyor. Senaryoda hissedilen bu tür zayıflıklara rağmen drama ve aksiyon ögeleri arasındaki dengeyi takdir etmek gerekiyor. Aksiyon odaklı bir oyunun diziye aktarılırken ekibin dramı yapabildiğince ağır işlemeye çalışması ve karakter motivasyonlarını açığa çıkartma çabası başarılı noktalardan biri. Yine de Riot’un farklı bir sistem izleyip sezonu üç bölümlük üç parçadan oluşturması mecburi zaman atlamalarını beraberinde getiriyor. Bu durum da karakter gelişiminin önüne mecburi bir set çekiyor.