Raf Yorumu: ryan (@rainbowboy)

Büyük buhran döneminde yaşanan ekonomik krizi bir aile üzerinden anlatan çarpıcı bir eser. Tom Joad'ın hapisten çıkması ile başlayan olayları, tarımın kapitalistleşmesi sonucu evlerinden, tarlalarından, köylerinden kısacası her şeylerinden olan bir ailenin yolculuğunu konu alırken bu ailenin yolculuğunda yaşadıkları zorluklara,…devamıBüyük buhran döneminde yaşanan ekonomik krizi bir aile üzerinden anlatan çarpıcı bir eser. Tom Joad'ın hapisten çıkması ile başlayan olayları, tarımın kapitalistleşmesi sonucu evlerinden, tarlalarından, köylerinden kısacası her şeylerinden olan bir ailenin yolculuğunu konu alırken bu ailenin yolculuğunda yaşadıkları zorluklara, verdikleri kayıplara, dertlerine ortak oluyorsunuz. Kapitalizmin etkilerini, zenginin gücünü, fakirin durumunu daha iyi anlıyorsunuz. Ayrıca eserin bize vermek istediği mesajlar sadece kapitalizm, zengin-fakir ayrımı gibi konularla sınırlı kalmıyor. Annenin aile için elinden geleni yapmasıyla ailenin önemini, papazın sözleri ve benlik arayışıyla dinleri sorgulamayı, kendisi açken başkasını düşünen insanlarla fedakarlığı, tüm yaşanan kötülüklere rağmen vazgeçmemeyle umudun varlığını da bizlere sunuyor... Bu eserle birlikte John Steinbeck'in okuduğum eserlerinin sayısı üçe çıktı. İlk ikisinde olduğu gibi bu eserinde de taşra halkını konu alan Steinbeck akıcı diliyle yine kendini okutmayı başarıyor. Ayrıca diğer değerlendirmelerimde de söylediğim gibi bu eserde de zengin ve fakir gibi zıt kavramları net bir şekilde görüp, ayrımın farkına daha iyi varıyoruz. Bu eserde diğerlerinden bir parça farklı olarak ayrılan bölümler aşırı hoşuma gitti. Bir bölümde olaylar zinciri açıklanırken hemen sonraki bölümde bizlere notlar verircesine gidilen yerlerden, halktan, durumlarından bahsedilmiş. Bu yönüyle okurken sizi sıkmadığı gibi bilgilendiriyor da. . "Arkalarında bıraktıkları dehşetten kaçan insanların başına garip garip şeyler gelir. Kimi çok acı ve zalim... ama kimi de öyle güzel ki, inançlar tekrar tutuşur, sonsuza dek dayanır." .. "Ben düşman deyince hep şeytanı düşünürdüm. Bu yüzden bütün savaşımı şeytana karşı verdim. Ama memleket şeytandan beter bir düşmanın pençesine düşmüş. Elini kolunu koparmadıkça da bırakmayacak yakamızı."