Raf Yorumu: Miss Rainbow (@missrainbow)

Spoiler içeriyor Beğendiğim bir film oldu. Netflix’in çerezlik Noel filmlerinden çok daha iyiydi. Sık sık duygulandım ve gözlerim doldu. Jacob Turner ünlü bir yazardır. Yazdığı bir tarihi-dram serisi özellikle çok ilgi görmüştür. Noel’e çok az bir zaman kala birgün aniden annesini kaybettiğinin…devamıBeğendiğim bir film oldu. Netflix’in çerezlik Noel filmlerinden çok daha iyiydi. Sık sık duygulandım ve gözlerim doldu. Jacob Turner ünlü bir yazardır. Yazdığı bir tarihi-dram serisi özellikle çok ilgi görmüştür. Noel’e çok az bir zaman kala birgün aniden annesini kaybettiğinin haberini alır ve apar topar köpeği Ava’yı da yanına alarak çocukluğunun geçtiği eve gider. Bu evden ayrılalı çok uzun süre olmuştur. Ve burada çok da güzel anıları olmamıştır. Evi düzenlerken eski bir günlük bulur ve sonra Rachel isminde bir kadın kapısını tıklatır. Rachel öz annesini aramaktadır. Annesi onu evlatlık vermiştir ama evlatlık vermeden önce Jacob’ın anne ve babasının yanında,bu evde çalışmıştır. İkili Rachel’ın annesini aramak için bir yolculuğa çıkar. Bu yolculuk ikisine de çok şey öğretir ve 17 yaşındaki genç ve hamile bir kıza ait bu günlüğün satırları onlara eşlik eder. Şimdi daha da ayrıntıya giriyorum; ultra spo uyarısı*** Jacob’ın, annesinin istifçi olduğunu fark etmesi bile beni duygulandırdı. Jacob ve kendiyle birlikte 4 kişi olan ailesi çok mutlularmış. Birgün abisi evin önündeki koca ağaca Noel süsü asmaya çıkıyor ve ağaçtan düşüp hayatını kaybediyor. Ondan sonra aileyi Rachel’ın annesi ayakta tutuyor gibi bir şey. 17 yaşında genç bir kız olduğu halde Jacob’ın anne ve babasını o bir arada tutmuş. Fakat o da bebeğini doğurup gidince Jacob’ın anne babası ayrılmış. Babası evi terk etmiş. Sonra da Jacob 17 yaşına gelince evden ayrılmış,bir daha da hiç eve dönmemiş. Rachel’ın annesinin günlüğüne yazdıkları beni duygulandırdı. Rachel bu satırlarla annesini tanımaya ve kendisi hakkındaki fikirlerini anlamaya çalıştı. Jacob hatırlamasa bile Rachel’ın annesi ile aralarında güzel bir bağ varmış aslında. Ve aslında Jacob,Rachel’ı anne karnından beri tanıyor gibi bir şeydi belki de. Düşünecek olursak Jacob,evi terk eden babasını kitabındaki bir karakter olarak bile yazmış. Anne evdeki herkesin gitmesi ile yalnız kalmış ve belki de eşyalar ile hatıralara tutunmaya çalışıp istifçi olmuş... Bu yolculukta Jacob affetmeyi öğreniyor ve geçmişiyle yüzleşiyor. Hatta uzun süreli yalnızlığına son veriyor. Rachel annesi kendisini neden bıraktı anlamaya çalışırken bir karmaşa yaşıyor. Bir de azla yetinmekten vazgeçiyor. Herkes beğenir mi bilmem ama ben beğendim ya. Piyano ve şarkı söyleme sahnesi de güzeldi.