Raf Yorumu: Mutlu insanın hikayesi olmaz.." (@sufle55)

John Steinbeck muhteşem bir kalem. Dünya edebiyatında kalemi tartışmaya kapalı ender yazarlardan biri de o bence. Bu kitabında eşsiz roman deneyiminin dışına çıkarak öykü alanında da başarılı olcağının kanıtı olan 11 öykü ile buluşturmuş bizleri. İlk kez 1938 yılında yayınlanmış…devamıJohn Steinbeck muhteşem bir kalem. Dünya edebiyatında kalemi tartışmaya kapalı ender yazarlardan biri de o bence. Bu kitabında eşsiz roman deneyiminin dışına çıkarak öykü alanında da başarılı olcağının kanıtı olan 11 öykü ile buluşturmuş bizleri. İlk kez 1938 yılında yayınlanmış kitap. 1930'ların Amerika'sını, Salinas vadisinden yola çıkarak aktarmış bizlere. Ben kitaptaki bütün öyküleri çok severek okudum. Bazen hüzünlendim, bazen sorguladım, kimi zaman direnmenin gücünü hissederken, kimi zamanda ölümün soğuk yüzüyle ama tamda gerçekliğiyle yüz yüze geldim. Kesinlikle okunması gereken bir eser Uzun Vadi. Bu arada kitaptaki öykülerden bazıları tek kitap olarakta yayınlandı bazı yayınevlerinde. Steinbeck'in Krizantemler adlı kitabını görürseniz almamanızı, onun yerine bunu alarak daha çok öyküsünü okuma şansı bulacağınızı belirtmek isterim. Ayrıca Yılan adlı öykü biraz içinizin bulanmasına sebep olabilir benden söylemesi. Aşırı derecede kedi seven biriyseniz okurken başınıza ağrılar girebilir benim gibi. Bakın o öyküden bir alıntı.. Bilim adına binlerce hayvan öldürmeye hazır almasına rağmen sırf zevk için bir böceği bile ezemezdi. Bunu daha önce kendi kendine sorgulamıştı" bende okurken baya bi sorguladım... En çok sevdiğim öykü Baskın adlı öykü oldu. Aşağıdaki alıntı da o öyküden. " Eğer biri seni yakalayıp birşeyler yaparsa, birinin eline düşersen, bil ki bunu yapan seni yakalayan kişi değil sistemdir. Zaten yakaladığı kili de sen değilsindir. Seni kuralları uygulamak için kullanıyor" Koşum isimli öyküde ölümün acı gerçeğiyle yüzleşirken baya bi hüzünleniyor insan. Bakınız aşağıdaki alıntıya. "On yıldan beri, Emma her hastalansığında insanlar kek gönderirdi. Hoş bir davranıştı elbette ama artık kek benim için hastalık demek" off offf... Aynı öyküden bir başka alıntıyla son vermeden yorumuma şunu da söylemeden geçemiycem. Bu son alıntı evlilik için söylenmiş. Ve bazen iyi niyetle yaptığınız şeyler bile karşı tarafın tamda alıntıda olduğu gibi hissetmesine sebep olabilir. O yüzden herşeyi ama herşeyi konışabileceğiniz biri olsun hayatınızda. Yoksa arkanızdan sizinde şu cümle kurulabilir.. "Damla damla zehirlendim ben. Hayatım damla damla elimden alındı." ne acı değil mi?