Raf Yorumu: milky-way (@milky.way)

Spoiler içeriyor Uzun uzadıya yazasım geldi Allah kurtarsın hepimizi. Haydi bismillah diye ben yazmaya siz okumaya başlayın... İlk sayfalarda karşımıza bir tiyatro çıkıyor. Bu tiyatro kısmı yanlış bilmiyorsam çok sonradan eklenmiş neyse. Okurken dikkatli okuyun spoiler vermiş olabilirim hem de en ağırından...…devamıUzun uzadıya yazasım geldi Allah kurtarsın hepimizi. Haydi bismillah diye ben yazmaya siz okumaya başlayın... İlk sayfalarda karşımıza bir tiyatro çıkıyor. Bu tiyatro kısmı yanlış bilmiyorsam çok sonradan eklenmiş neyse. Okurken dikkatli okuyun spoiler vermiş olabilirim hem de en ağırından... Çünkü anladığım şekilde özet ve yorum şeklinde yazacağım. Spoiler yemek istemiyorsanız okumayın okuduktan sona gelin yorumlarda tartışalım. Bu tiyatro kısmındaki burjuva sınıfı bu kitabı hiç beğenmemiş. Sebebi ise sisteme karşı yapılan sert eleştiriden kaynaklı. Burjuva sınıfı için bu kitaptaki her şeyin özellikle idam mahkumunun duygusuz olması, ki ben buna katılmıyorum, estetik ve sanata dair hiçbir şey olmamasıdır. Ve bu durum burjuva sınıfını sinirlendirmiş hatta bu kitabı yazan adamın da idam edilmesi gerektiğini açık bir şekilde ifade ediyorlar. Ben bu tip insanları -günümüzde de varlar- koyun sürüsü olarak görürüm. Çobanları ne yapıyorsa doğru yapıyor diye düşünüyorlar. Şimdi ise idam mahkumumuzu incelemeye onun gözünden hayatı anlamaya başlayalım. İdam mahkumunun son günü, suçlu olan kişinin idam kararından bir kaç gün öncesinde yaşadığı stresten kaynaklı uyuyaması daha sonra bir şekilde olanları kabullenip mahkemeye dinlenmiş bir şekilde çıkması ile başlıyor. Ölümü kürek cezasına tercih eden karakter mahkemeye bu cezayı kabullenmiş bir şekilde, sanki bu kararı vereceklerini bilerek gidiyor. "İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar." Mahkuma bu ceza verildikten sonraki duyguları değişmeye başlıyor. Keşke ölüm cezası yerine kürek cezası verilse veyahutta kaçma fikirleri dolaşıyor zihninde. Eşini, annesini ve çocuğunu düşünüyor. En acı olanıda çocuğu ile görüştüğünde çocuğu onu artık tanımıyor oluşuyordu. Çocuğa babasının öldüğünü söylemişlerdi. Bulunduğu odada duvarlara yazılan yazılar moralini daha da bozuyor. Rahip veya askerler ona teselli veremiyor benim anladığım kadarıyla. Kitaptaki ilginç bir adam vardı okuyanlar anlar kim olduğunu, ismi aklıma gelmiyor çünkü, bir yaşlı hırsız. Adam idama güle oynaya gidiyor. Kitabın sonlarına doğru artık iyice anılarına gömülmeye ve yaptığı suçun pişmanlığını çekmeye başlayan karakter masum olduğunu ve işlediği cinayetten idam edilmesini saçma buluyor. Her ne olursa olsun hiçbir suçun bedeli idam olmamalı. Haksız yere hapis yatabilirsin sonunda masumluğun kanıtlanınca çıkarsın. Lakin haksız yere canın alınınca bir daha tekrar yaşayamayabilirsin.