Raf Yorumu: eiivitsi (@eiivitsi)

Spoiler içeriyor Kuşku uyandıran bir cinayet, gizem, macera, aşk, ihanet, yengeler... ...ve bol bol varoluş sancıları. Henüz beş yaşında, eperkenden farkındalık kazanarak hayatı kendine zindan eden Alper Kamu, başka bir cinayetle daha karşımızda. Bu sefer kitapta üç cinayet okuyoruz gibi bir şey…devamıKuşku uyandıran bir cinayet, gizem, macera, aşk, ihanet, yengeler... ...ve bol bol varoluş sancıları. Henüz beş yaşında, eperkenden farkındalık kazanarak hayatı kendine zindan eden Alper Kamu, başka bir cinayetle daha karşımızda. Bu sefer kitapta üç cinayet okuyoruz gibi bir şey aslında. Maktullerden biri Alper'in amcası, biri mahalleye yeni taşınan komşunun en küçük oğlu ama üçüncüyü söylersem ağır bir spoiler olacağı için ve zaten yazmaya da elim varmadığı için yazmıyorum. Amcasının katili, eski eşine duyduğu aşk... (yani esasında bir cinayet değil ama ben biraz şov yapmak istedim.) Asıl peşine düştüğü gizemli cinayet ise on iki yaşındaki abisi tarafından öldürülen komşunun oğlunun cinayeti. Ama bu durum, küçük dedektifimizin aklına hiç yatmıyor ve beceriksiz yetkililerin elinden, ipleri kendi eline alıyor yine. Yani şu Alper Kamu olmasa Adalet'i kim bulup çıkaracaktı üstü tozla kaplanmış kutulardan? Kitap gayet keyifli ve akıcıydı. Yine, yeni, yeniden Alper'in babasına karşı hissettiği o sevgiyi, onu kaybetmekten korkmasına rağmen onun iyiliğini düşünüp terk edilmeyi göze alarak onu uzaa...ak diyarlara gönderme isteğini okumak beni çok duygulandırdı. Yani tabiri caizse, babasını, aşık olduğu kadını gazinolardan çekip çıkarmaya çalışan jönler gibi kurtarmaya çalışıyor bu hayattan -ve annesinden. Gerçi bu sefer, annesini de sevdiğini kabullenebildi sonunda. Bu dünyayı, Alper'in minicik entelektüel gözlerinden görmek bazen komik, çoğu zaman düşündürücü ve hüzünlü oldu benim için. İnsanların davranışlarının nasıl bir domino taşı gibi birbirini etkilediğini ve maalesef o taşlar gibi insanları da (özellikle çocukları) nasıl o ilişki ve davranış modeline düşürdüğünü gördüm bir kez daha. Sen bir hakaret ettiğinde, çocuk bin küfür sıralayacak; sen bir tokat attığında çocuk, en ufak yanlışında kardeşinin elini sıcak demire basacak; sen çocuğa kendini yük gibi hissettirdiğinde, çocuk oturup öz yıkımını planlayacak... Ufak gördüğümüz şeyler zamanla bir çığa dönüşecek ve o çığın altında kimin kalacağı da belki de çok geç olmadan bilinmeyecek. Sonuç olarak: "Hafıza acı anıları siler, geriye hiç büyümeyen bir çocuğun hikâyesi kalır."