Raf Yorumu: realistperest (@realistperest)

Oyama Yayınevi'nin editörü arkadaşı Osamu Dazai'ye Tsugaru şehri hakkında bir "gezi rehberi" yazması için teklif götürür. Uzun zamandır beklettiği bu teklifi sonunda kabul eden Dazai, memleketi olan Tsugaru'ya seyahat eder ve memleketinin ilçelerini gezmeye başlar. Dazai, sıradışı bir yazım tarzı…devamıOyama Yayınevi'nin editörü arkadaşı Osamu Dazai'ye Tsugaru şehri hakkında bir "gezi rehberi" yazması için teklif götürür. Uzun zamandır beklettiği bu teklifi sonunda kabul eden Dazai, memleketi olan Tsugaru'ya seyahat eder ve memleketinin ilçelerini gezmeye başlar. Dazai, sıradışı bir yazım tarzı benimseyerek hem şehri anlatan bir gezi rehberi hem de yolculuk boyunca edindiği izlenimleri - ve bu izlenimlerin belleğinin derinliklerinden çekip çıkardığı geçmişine dair pek çok sahneyi - anlattığı bir anı kitabı yazar. Dazai, bir köklerine dönüş yolculuğu gibi başlayan bu seyahatinin sonuna doğru yaklaşırken kendi aile bağlarına dair kafasını kurcalayan bir konuyu da teyit etme fırsatı yakalar. James Westerhoven'in önsözü sayesinde eserin özünü daha iyi kavrayabildim sanırım. Tsugaru haritasının da Dazai'nin yolculuğunun kafamda somtlaştırabilmeme faydası oldu. Osamu Dazai'nin - asıl adı Şuji Tsuşima - düşünce ve ruh dünyasını daha yakından tanımama vesile olan bir kitaptı. Merak eden okurları, kitabın sonunda satırların arasına saklanmış film tadında bir kavuşma ve veda sahnesi bekliyor. Tavsiye ederim. 📌 Alıntılar: Birkaç sene önce bir dergi "memleketim hakkında bir iki kelime" yazmamı istemişti, ben de onlara şunu verdim: Seni seviyorum, senden nefret ediyorum. s.39 Düşünüyorim da insanın memleketinin esas mizacını yansıtmaya çalışması en yakın akrabasını anlatması gibi bir şey, yani imkânsız - insan övsün mü yersin mi bilmiyor." s.41 "Yetişkinler yalnızdırlar. Birbirimizi sevsek bile herkesin yanında bunu belli etmemeye çalışırız. Bu kadar temkin neden? Cevabı basit: Çünkü insanlar sık sık ihanete uğrar ve herkesin arasında rezil olur. Gençlerin yetişkinliğe geçerken ilk öğrendikleri, kimseye güvenmemeleri gerektiğidir. Yetişkinler ihanete uğramış ergenlerdir." s.49 "Yüreklerimizin derinliklerinde hâlâ küçük çocuklardık." s.49 "Hakikat insanın inandığı şeylerdir ama hakikat insanın bir şeylere inanmasını sağlayamaz." s.55 "Misafirler gittikten sonra N. ile ben salondan oturma odasına geçtik atofuki, hafifleme işine koyulduk. Tsugaru'da bu terim, çok sayıda insanın bir arada toplanmasını gerektiren neşeli ya da üzüntülü bir olayın ardından yapılan şey için kullanılır. Bütün misafirler gittikten sonra birkaç yakın arkadaş ve akraba evi toparlar, sonra da yorgunluk atmak için küçük bir eğlenti yaparlar. Belki atofuki, "şerefine içmek" anlamına gelen atohiki kelimesinin bizim lehçedeki söylenişidir." s.56