Raf Yorumu: Fırat (@fratdgn)

Spoiler içeriyor “İnsanın gerçek yeteneğinin tüm yaşamını, kanını, aklını, varoluşunu verdiği iç dünyasının olgularının sizler için hiçbir değeri yok ki.. Aranızda dolaşmak için giyiniyorum. Hem de iyi giyiniyorum. İyi giyinene iyi yer verdiğiniz için.” .. Yaşamın ucuna yolculuk kitabını nasıl kelimeler döküp…devamı“İnsanın gerçek yeteneğinin tüm yaşamını, kanını, aklını, varoluşunu verdiği iç dünyasının olgularının sizler için hiçbir değeri yok ki.. Aranızda dolaşmak için giyiniyorum. Hem de iyi giyiniyorum. İyi giyinene iyi yer verdiğiniz için.” .. Yaşamın ucuna yolculuk kitabını nasıl kelimeler döküp cümleler oluştursam sanki Tezer Özlü’nün ruhu gibi yarım kalacakmış gibime geliyor. (Bu modern bireyin entelektüel avrupa gezisinde çektiği içsel sıkıntısını bunaltıcı bulanda vardır.) Türk Edebiyatının gamlı prensesi diye geçiyor arka kapak yazısında. Pek de entelektüel bir yakıştırma olmamış yazara. Velhasıl neyse ne.) Ben böyle bulmuyorum çünkü okuma kriterime uygun bir kitap. Bu arada kitap isimlerini kopyamı ediyorlar nedir? Yok Yaşamın Ucunu Yolculuk yok Gecenin Sonuna Yolculuk. Bir ben çıkamadım şu yolculuğa. Türkiye şartlarında astral seyahate devam edelim biz en iyisi o da bir yolculuk sayılır:) Tezer Özlü’nün okuduğum ilk kitabıdır. Yazarla tanışma kitabım bu oldu. Evet kendi düşünceme yer verdiğime göre kitaba geçebilirim. Yaşamın Ucuna Yolculuk : Tezer Özlün’ün seyahatlerini konu alan kitap birçok bilgiyide içinde barındırıyor. Yazar kendisiyle birlikte içsel ve duygusal yapısınıda bu yolculuğa çıkarır. Gezdiği ülkelerde ona trenler, şehirler ve düşünceleri eşlik eder. Diş ve baş ağrısından muzdarip olduğu anlar, düşünceleri kadar yer kaplar bir niteliktedir. Yazarın İtalyan şair ve yazar Cesare Pavese hayranlığı kitaba sirayet etmiş durumda onun alıntılarına yer vermekte ve üzerine düşünmektedir, Tezer Özlün’ün aklen aslında bu yolculuğa tek başına çıkmış değildir. Zaten bu eseri oluşturanda bu aklın manevi boyutudur. Hislerini kelimelere dökmekte başarılı olan yazar önce Cesare Pavese, Franz Kafka, Italo Svevo gibi yazarlarıda kitabına işler. Bununla yetinmez tek tek hepsinin mezarını ve kaldığı yeri hatta bunlardan bazılarının kızını görmeye gider ve koyu bir sohbete başlar. Okurken okuyucusunuda bir yolculuğa çıkarır. Yazar bir Almanya sokaklarında bir İtalya sokaklarında dolaşırken Türkiye ve Anadolu’ya da değinir. İşçi problemleri, yaşam zorluğu, işsizlik, eğitim gibi konularıda değinir. Kendi içsel sıkıntısı çektiği aidiyetizliği kitaba iyice sirayet ettiren yazar yerinde biten bir kitap yazmıştır. Okudum iyi geldi, aperitif olarak tüketmeyiniz! Puan: ⭐️8/10 Dipnot: Şimdi bu kitap yüzünden birde Cesare Pavese kitaplarına başlayacağım.) Kitaptan alıntılar: “Artık yorulmaksızın aramak yok. Aranan yaşantılar arandı. Yaşandı. Bir kısmı gömüldü. Yeniden toprak oldu. Canlılıklarını duyduğum, canlılıklarını birlikte bölüştüğüm birtakım insanlar gitti.”[syf:11] “İçimdeki kıpırdanışlara yanıt verebilecek bir yaşam yok.”[syf:14] “Bu yaşam, beni ancak içimde esen rüzgarları, içimde seven sevgileri, içimde ölen ölümü, içimden taşmak isteyen yaşamı, sözcüklere dönüştürebildiğim zaman ve sözcükler, o rüzgara, o ölüme, o sevgiye yaklaşabildiği zaman dolduruyor.” [syf:21] “Her davranışında gene kendini yaşıyorsun, bir yolculuğa çıkmak için de bu nedenle karar veremiyorsun. Nasılsa her gittigin yerde kendinsin.”[syf:27] “Yönsüzlügün, ülkesizliğin, amaçsızlığın, duygusuzluğun ve ansızlığın içinde sana varamıyor çağrışımlar.”[syf:30]