Raf Yorumu: hime (@_hime

Spoiler içeriyor Black Mirror bölümlerinden biriymiş havası veren gizemli, sembolik bir film. Film hakkında şu ana kadar birçok farklı görüş duydum. Sevenler ve sıkıcı bulanlar. Her iki grup da az değil. Açıkçası ben sembolik filmleri izlemekten oldukça haz duyuyorum. Çünkü filmi bitirdikten…devamıBlack Mirror bölümlerinden biriymiş havası veren gizemli, sembolik bir film. Film hakkında şu ana kadar birçok farklı görüş duydum. Sevenler ve sıkıcı bulanlar. Her iki grup da az değil. Açıkçası ben sembolik filmleri izlemekten oldukça haz duyuyorum. Çünkü filmi bitirdikten sonra bile filme işiniz bitmiyor, daha fazla cevap arıyorsunuz. Kısaca filmin konusundan bahsedecek olursam: Gemma ve Tom satın almak için bir ev arıyor. Gemma bir anaokulu öğretmeniysen, Tom da mesleği her ne kadar açıklanmasa da okuldaki yapılacak bakım gibi şeylerle uğraştığı belli. Yani tipik orta sınıflar. Ev arayışlarında toplu konut tercih etmeleri pek sürpriz olmayacak bir çift. Bu vesileyle Martin adında çok tuhaf bir adamın görev yaptığı bir emlakçıya gidiyorlar ve Martin onları Yonder adlı yepyeni bir sitede bir eve bakmaya ikna etmeyi başarıyor. Yonder'deki eve vardıklarında, Martin onlara 9 numaralı evi gösteriyor ve onlar evden pek de memnun kalmamış şekilde bir şekilde arka bahçeye bakarken Martin ortadan kayboluyor. Gemma ve Tom şanslı bir şekilde evi tutmaktan kurtulduklarına karar verirler ve arabalarına geri dönerler, ancak kısa süre sonra ayrılamayacaklarını anlarlar. Geri dönmek için denedikleri her yol onları 9 numaraya geri getirir. Çıkamayacaklarını anladıklarında akşam eve dönüp gündüz farklı bir yol denemeye devam ederler ama sonuç yine aynı. Gizemli biçimde ihtiyaçları olan yiyecekler bir karton kutu içerisinde kapılarında belirtirken başka bir gün içinde yeni doğmuş bir bebek olan bir karton kutu görürler. Üzerinde “Çocuğu büyütün ve serbest kalın” yazan bir not bulurlar. Çiftimiz tuhaf biçimde hızlı gelişen, bu dünyadan olmayan ürkünç bir çocukla birlikte yaşarken bir yandan da kaçış arayışlarına devam eder. İlk başta dediğim gibi oldukça sembolik bir film. Toplu yapılara ve orta gelirli hayatlarını alabilecekleri ve çocuk yetiştirebilecekleri bir eve adayan kişiler taşlanmaya çalışılmış gibi. Aslında detaylı yapılmış bir film olduğunu düşünüyorum fakat, filmin yapısı gereği 1 saat 40 dakika bile bir tık uzun kalıyor. Bir yarım saat daha kısaltılmış, sonu daha kısa ve heyecan canlı tutularak sunulsa daha iyi olabilirdi. Hatta bence bu film direkt Black Mirror bölümlerinden biri olmalıydı.