Raf Yorumu: bunyamin (@meneritt)

Bir süredir uykusuzum. Uykusuzluğumun sebebi veya sebepleri saymakla tükenmeyecek kadar çok gibi ama sanki sebepsiz gibi de. Uykusuzum çünkü şu sıralar çok yoruluyorum. Çalışmaktan, diyaloglardan, umutsuzluktan yoruluyorum. Yorgun olmamak için uyumuyorum çünkü uyuduğum zaman saatlerin saniye hızında geçeceğini biliyorum. Uykusuzum…devamıBir süredir uykusuzum. Uykusuzluğumun sebebi veya sebepleri saymakla tükenmeyecek kadar çok gibi ama sanki sebepsiz gibi de. Uykusuzum çünkü şu sıralar çok yoruluyorum. Çalışmaktan, diyaloglardan, umutsuzluktan yoruluyorum. Yorgun olmamak için uyumuyorum çünkü uyuduğum zaman saatlerin saniye hızında geçeceğini biliyorum. Uykusuzum çünkü hiçbir sebebim yok. Uykusuzum çünkü kendimi, gözlerimi kapattığımda sıkışmış hissediyorum. Ellerim bağlanmış, bacaklarım bağlanmış, ağzıma bez tıkanmış gibi oluyorum. Konuşmak istiyorum ama sözcüklerim sanki çıkmamak için direnip soluk borumdan ciğerlerime inip oradan kanıma karışıyorlar ve ben kanım akmadıkça konusamayacağımı düşünüyorum. Uykusuzum çünkü nedenini bilmiyorum. Uyuyamıyorum çünkü düşüncelerim bazen beni yadırgıyor, bazen ise daha kötüsünü yapıp tahrik ediyor. Şu sıralar düşüncelerimin arsızlıkları üzerinde sanırım. Uyuyamıyorum çünkü bilmiyorum. Uykum gelmiyor çünkü eğer uyursam bir daha uyanmayacağım diye korkuyorum. Ardımda bıraktığım onca pişmanlık arkamdan gülümseyip el sallayacak diye ödüm kopuyor. Uykum gelmiyor çünkü galiba gözlerimin canı kapanmak istemiyor. Bunlar en sevdiğim insana göre birer bahaneydi. Bana göreyse gerçeklerin içerisinde sıkışıp kanıksamaktı. Bazenleri gerçekten uyumak istemiyordum ama nedenini bilmiyordum. Galiba saydığım sebeplerden birisidir diyip geçiştiriyordum. Sebep-cözüm ilişkisi kurmadan direkt sebep-sonuç ilişkisinin tatlı cazibesine kapılıyordum. Artık kapılmayacağım. Öncelikle en sevdiğim insan artık en sevdiğim olmayacak. Sonra artık bir çözüm mekanizması geliştireceğim ve sonrasında mışıl mışıl uyuyacağım. Fakat şu an uyuyamıyorum ve inanın neden olduğunu bilmiyorum. Galiba canım istemiyor. (Bu kesit ne zaman olacağı öngörülemeyen bir süre sonra bir kitabın içerisine dahil olacak ve bu kitap bana ait olacaktır. Tıpkı bu kesit gibi. Şimdi günlük yazı yazma serüvenimi bitirdiğime göre tatlı bir uykuya dalma vakti (': )