Raf Yorumu: samet (@sametskywalker)

realist-fantastik adlı bir film türü olsaydı başlıca örneği bu film olurdu. ne kadar nahif, iç ısıtan harika sinematografi ve güzel görüntülerle dolu bir film olsa da altında yatan acı bir hikaye var. dışarıdan hayattan keyif alan, neşeli, umut dolu gözüken…devamırealist-fantastik adlı bir film türü olsaydı başlıca örneği bu film olurdu. ne kadar nahif, iç ısıtan harika sinematografi ve güzel görüntülerle dolu bir film olsa da altında yatan acı bir hikaye var. dışarıdan hayattan keyif alan, neşeli, umut dolu gözüken ama zihninde bunalım yaşayan bir insana benziyor film. içinde birçok fantastik öge içerse de gerçeklikten kopmuyor. çünkü her insanın yaptığı bir şey içinde bulunduğu durumu, kavrayabildiği mataryeller ile birleştirip bir hayal dünyası kurmak. buna sebep kimsenin istediği hayatı yaşamamasına karşılık elinde savunma mekanizması olarak gerçeklikten uzaklaşma kozu olması. hayal dünyasında yaptığı veya yapacak olduğu, başına gelen olayları kendi suçu olmadığına inandırmak. ve genelde ruh haline göre değişiklik gösterir. haksızlığa uğradığında intikam almak, üzüntü de melankolik bir hikaye uydurmak gibi. tabi, büyüdükçe yavaş yavaş kaybolan hayal gücü ile söylemesi kolay ama uygulaması zor bir durum. ne tuhaftır ki gittikçe kaybolan bu özelliği anlatan film gitgide daha anlamlı hale gelebilir. ben tekrar izlerim bu filmi. farklı şeyler yaşamış birisi olarak. film konu olarak dublörlük yaparken ayağını kıran ve yaşama hevesini kaybeden roy aldı karakterin, kolunu kırdığı için hastanede yatan alexandria adlı kıza anlattığı hikayeden oluşuyor. dublörlük ve düşüş hikayesinin bir araya gelmesi filme derinlik katmış. çünkü düşüş, yüksek bir noktadan düşmek olarak da ivme kaybeden bir kariyer olarak da tanımlanabilir. herkesin düşüşü farklı. film bu yüzden etkileyici. ayrıca hikayenin roy karakterinin duygu durumuna paralel gitmesi ve hastanedeki herkesle ufak da olsa bir bağ kurması çok iyiydi. oyunculuklar da başarılıydı. özellikle küçük oyuncu çok sempatikti. lee pace de duyguyu iyi geçirmiş. finali bir hayli sevdim. herkes hikayesine güzel bir son yazacak birisi ile karşılaşamıyor ne yazık ki.. herkese tavsiye ederim. big fish filmini izleyip sevdiyseniz zaten tavsiyedir. keyifli seyirler. filmi özetleyen oğuz atay alıntısı ile noktayı koyalım. ben iç dünyama dönüyorum. orada hayal kırıklığına yer yok…