Raf Yorumu: Mutlu insanın hikayesi olmaz.." (@sufle55)

"Akıp giden zaman herkesi bir başkasına dönüştürüyor." Goli Taraghi’nin “Başka Bir Yer” adlı kitabının kısa bir öyküsünden yola çıkılarak çekilen İran filmi "Derakht-e Golabi" Girizgahını olağanüstü bir piyano resitali ile yapıyor film. Kalite kendini daha ilk dakikadan belli ediyor, diyebiliriz.…devamı"Akıp giden zaman herkesi bir başkasına dönüştürüyor." Goli Taraghi’nin “Başka Bir Yer” adlı kitabının kısa bir öyküsünden yola çıkılarak çekilen İran filmi "Derakht-e Golabi" Girizgahını olağanüstü bir piyano resitali ile yapıyor film. Kalite kendini daha ilk dakikadan belli ediyor, diyebiliriz. Yazarlıkta ve siyasette istediği yere ulaşamamış burjuva kökenli bir adamın yeniden yazabilmek isteği ile çocukluğunun geçmiş olduğu eve, Dermavend bahçesine gelmesi ile çocukluk anılarına giderek bir sorgulama, hesaplaşma ve kendini tamamlama içine girmesini konu alıyor. Film, adamın yeniden yazmak için kendini kapattığı bu evde neler yaşadığını gösterirken, flashbacklerle sık sık geçmişe gidip o evde, o evin bahçesinde neler yaşandığını da gözler önüne seriyor. Geçmiş ve şimdi arasında gidip gelerek karakter ve anlam çözümlemeleri yapıyor. Yönetmenin filmde kullandığı edebi-şiirsel bir dil, psikolojik gerçeklik vurguları, varoluşsal sorgulamalar, felsefik alt metinler bu filme başyapıt apoletini takıyor bence -tabii ki "Gaw" ile birlikte- Film boyunca yazarın içsel yolculuğunu izleriz. Bahçesinde artık meyve vermeyen armut ağacı ile özdeşim kurar. İlk çocukluk yıllarına tanıklık eden bu ağaç, tıpkı kendisi gibidir artık. Büyük ve platonik aşkının da tanığıdır o. Kendisi için hayatın anlam kaynağı olan kuzeni Mimçe'ye vurgundur Mahmud. Bu platonik ve büyük aşk, Mimçe'nin Paris'e gitmesi ile yıkıcı bir hal alır. Zaman, acımasızca savurmuştur herkesi bir yerlere. Dermavend bahçesi artık yemyeşil, meyve ağaçları ile dolu bir yer değil sanki çöldür Mahmud için. Otobiyografik tınılar da barındırır bu anlamda filmimiz. Devrime, değişime sevdalı genç bir sanatçı olarak sekanslarını izlediğimiz başrolümüzün, İran'daki 79 Devrimi'nin ardından umutlarının, ideallerinin nasıl elinden uçup gittiğine de tanık oluruz. Yıllar sonra aynı bedende ve ruhta hapis bir entelektüel ile küçük adamın iç hesaplaşmasına tanık oluruz. Film, tam olarak Çehovyen bir anlatı barındırır. Dip Not: Mimçe rolünde oynayan yasaklı oyuncu Gülşifte Ferahani 15 yaşında bu film ile sinemaya adımını atmıştır. Kısacası, "İran Yeni Dalgası"nı başlatmış ve İran’da modern, siyasi, hicivsel bir sinema lisanının ateşleyicisi olmuş; çok büyük bir yönetmenin kadrajından yansımış muazzam bir sanat eseri "Derakht-e Golabi" İyi seyirler dilerim. 🎬🎥🍿