Raf Yorumu: Nergül 🌿 (@nnrgl)

Sıradaki yorumum Sarah Jio’nun “Paris’ten Çiçeklerle” kitabına. Sarah Jio kalemini sevdiğim ve çoğu kitabını da okuduğum bir yazar. “Paris’ten Çiçeklerle” yazarın benim için favori kitapları arasına girdi bile. :) Kitaplarda olay örgüleri genel olarak aynı. Günümüzde hayatında zor dönemden geçen…devamıSıradaki yorumum Sarah Jio’nun “Paris’ten Çiçeklerle” kitabına. Sarah Jio kalemini sevdiğim ve çoğu kitabını da okuduğum bir yazar. “Paris’ten Çiçeklerle” yazarın benim için favori kitapları arasına girdi bile. :) Kitaplarda olay örgüleri genel olarak aynı. Günümüzde hayatında zor dönemden geçen bir kadın. Evinde, yazlıkta ya da odasında geçmişe dair bir günlük,mektup,fotoğraf… bulması üzerine kurulu. Bu kitapta günümüz olarak geçen zaman 2009. 2009 senesinin Paris’inde geçirdiği hafıza kaybı ile baş etmeye çalışan Caroline anlatılıyor. Caroline Paris’e neden, ne zaman, nasıl yerleştiğini anlamaya çalışırken; evinin bir odasında 1943 senesine ait mektuplar bulur. Bu mektuplar 2. Dünya savaşı sırasında Paris’te yaşayan ve yahudi kökenli olan Celine’in sevgilisi Luc’a yazdığı mektuplardır. Kitabı okurken hem şaşırdım, hem hüzünlendim hem de üzüldüm. Bunların büyük bir kısmı Celine ve kızı Cosi içindi. Kurgu bile olsa o dönemlerde böyle olayları yaşayan kişilerin olduğunu bilmek bile boğazımın düğümlenmesine yetti. Hitler ve Nazi Almanyası’ndan bir kere daha kat be kat nefret ettim. Yazarın belki de okunması gereken ilk kitabı olduğunu düşünüyorum. :) 📌 Birkaç seanslığına gittiğim bir terapist, “Affetmek bir hediyedir,” demişti. “Hem affedilen hem kendiniz için. Ama hiç kimse hazır olmadıkça hediye vermez.” - sayfa 12 📌 “Hayatımızdan ne anlam çıkarmaya çalışırsak çalışalım, çoğu bizim elimizde değil. Evet, eğitim alabiliriz, çok çalışabiliriz, iyi bir arkadaş, aşık, vatandaş, ebeveyn olabiliriz. Ama yine de olması gereken olacak. Bütün bunların yıldızlara yazıldığına inanmak insana özgürlük veriyor.” - sayfa 144 📌 “Acı ve keder tek bir şey yapmak ister, seni de kendisiyle beraber batırmayı. Ve sen battığında o kazanır. Peki bunu kim yapmak ister ki ?” - sayfa 305 📌 “Hayatta en önemli olan şeylerin sevgi, minnettarlık ve bağışlama olduğunu düşündüğümü söylemek istiyorum. Sevgi, çünkü sevgi olmadan hayat nedir ki ? Minnettarlık, çünkü annem bana her zaman minnet dolu olmamı öğretti. Ve teşekkür ederim dediğinde bu karşımdakini de mutlu eder. Ve bağışlama, çünkü hayat öfkeli olmak için çok kısa ve göz kamaştırıcı.” - sayfa 326