Raf Yorumu: hebele hübele (@ahtaponki)

İyi geceler değerli kent dinleyenleri Film yorumuna başlamadan önce birkaç söylemem gerekenler var Hepimizin yaşadığı bir şey var. Hayatımıza renk katan birinin artık olmaması. Sizin için çok önemli bir varlığın artık olmadığı bir dünyada yaşamak... Başlarda fazlasıyla imkânsız geliyor, acı…devamıİyi geceler değerli kent dinleyenleri Film yorumuna başlamadan önce birkaç söylemem gerekenler var Hepimizin yaşadığı bir şey var. Hayatımıza renk katan birinin artık olmaması. Sizin için çok önemli bir varlığın artık olmadığı bir dünyada yaşamak... Başlarda fazlasıyla imkânsız geliyor, acı verici oluyor. Hatta biz de yok olmak istiyoruz. Fakat üstünden bir şekilde zaman geçince yavaş yavaş yaşamaya devam ediyoruz Hayatımızın bir yerinde o varlık hep eksik bizde bir yara olarak kalıyor. Bu anime bunu fazlasıyla hissettirdi açıkçası Belki şuan çok duygusal yaklaşıyorum ve yazıma da bu yansıyor ama olsun. Suzume çok küçük yaşta annesini kaybetmiş. Ölümün ne anlama geldiğini bile bilmediği bir yaşta. Anime bu acıyı o kadar hissettiriyor ki geçmişe her dönüşte Suzume'nin o küçücük haline ağlayasım geliyor. Yıllar sonra Souta'yı kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya gelince de bütün fedakarlıkları yapmayı kabul ediyor. Bütün riskleri göze alarak çabalıyor. Hepimizin hayatında illa ki kendimize karşı bile yapmadığımız fedakarlıkları yapacağımız biri vardır. Dışarıdan biri belki bu bağı anlamayabilir. Bu kişi diğerleri için uzak dereceden bir yakın gözükebilir. Bu noktada işler daha da zorlaşıyor. Kimse sizi anlayamaz hâle geliyor. Neyseee animeye geri donelim tekrardan Çizimleri MUTHİSS abicigim bu neydi bee Görsel şölenin de böylesi Ayrıca müziklere de değinmeden geçemeyeceğim onlar da çok iyiydi. Tabii ben filmdeki en sayko yan karaktere asik oldum. (Benim bu serseri sevdamı napicaz bilmiyorum.) Suzume'nin küçüklük haliyle konuşması çok iyidi. Eminim bizim de böyle bir imkanımız olsa bundan birkaç yıl önceki veyahut sadece birkaç gün önceki halimize söyleyecek çok şeyimiz vardır. Küçüklüğüne söylediklerini de buraya iliştirmeden geçemeyeceğim: "Bak Suzume, şimdi ne kadar üzgün olursan ol, büyüyeceksin. O yüzden endişelenme. Gelecek o kadar da korkunç değil. Seveceğin bir sürü insanla tanışacaksın ve seni seven de bir sürü insan olacak. Şuanda karanlık bitmeyecek gibi görünse de bir gün güneş doğacak. O ışıkla büyüyeceksin." Yani kısacası dostlar ben bu animeye bayıldım. Sizler de en azından senaryonun sonrası için hayatta kalmaya devam edin🧞 . Yönetmenin diğer filmlerini de izlemiştim. Açık ara en sevdiğim bu oldu 8/10 💤+Ölmekten korkmuyor musun çocuk? -Hayır korkmuyorum fakat onun olmadığı bir dünyada yaşamaktan fazlasıyla korkuyorum. Benim uyku saatim baya geçmiş ya umarım çok sacmalamamısımdir. Bir de bu bugünün ikinci gönderisi noluyoo?? Kürkçü dükkanına geri mi dönüyorum