Raf Yorumu: Mutlu insanın hikayesi olmaz.." (@sufle55)

Estonya doğumlu yönetmen Martti Helde, ilk uzun metraj filmiyle !f İstanbul’un Keşif kategorisinde yer aldı. Kimlik ve üslup sahibi tavrıyla festivaldeki diğer birçok filmden rahatlıkla ayrılan Rüzgarların Arasında, hikayesini ele alış ve işleyiş biçimiyle de şahane bir iş çıkarmış. Filmin…devamıEstonya doğumlu yönetmen Martti Helde, ilk uzun metraj filmiyle !f İstanbul’un Keşif kategorisinde yer aldı. Kimlik ve üslup sahibi tavrıyla festivaldeki diğer birçok filmden rahatlıkla ayrılan Rüzgarların Arasında, hikayesini ele alış ve işleyiş biçimiyle de şahane bir iş çıkarmış. Filmin en öne çıkan unsuru hikayeyi anlatım biçimi. Anlatımını diyaloglarla inşa etmek yerine tamamen kamerasının gücünü kullanan Helde, şiirsel bir atmosfer kurmuş. Bu şiirsel anlatımını ilk andan itibaren hissettiren film, izleyiciyi olaylara gerçek anlamda tanık etmek için kullandığı plan sekanslar ile bir tabloya dönüşmüş. Yaşanmış olayları canlandırmaktan ziyade, izleyicisine her karesini yaşatan bir sinematografi kurmayı başarmış. Ayrıca filmin siyah beyaz olması da, savaş ortamının umutsuzluğunun başarılı bir şekilde resmedilmesini sağlamış. Plan sekanslar arası geçişleri de oldukça yumuşak yapan Helde, kendi tercihleriyle işini zorlaştırsa da, bir bütünlük oluşturmayı da başarmış ayrıca. Senaryosunda diyalog kullanmayan yönetmenimiz, sürgünün gerçekleştiği zamanlardan yadigar kalan mektupları kendisine kaynak olarak belirlemiş. Senaryosunu oluşturduğu mektupların her birini ayrı bir kaynak olarak kullanılması ve sahne geçişlerini bu düzene göre yapması sonucunda bütünlüğünü bozmadan devam ettirmiş. Mektupların hikayesini beyazperdeye aktarırken kullandığı teknik ile de farklı bir noktaya ulaşmış. Gerek hikaye içinde olması gereken ayrımları ve gerekse genel bütünlüğünü iyi oturmuş bir film olan Rüzgarların Arasında, genç bir yönetmenin elinden çıkan şahane bir ilk film. Hem tekniği ile hem de sarf ettiği cümlelerin gücüyle beslenen ve bunu sinematografisi ile de destekleyen çok başarılı bir iş. Anlatımı doğrultusunda belli kalıplara sıkışmak istemeyen yetenekli bir yönetmenin geçmişine yaktığı bir ağıt misali .. ✌️