Raf Yorumu: bunyamin (@meneritt)

"Rahat bırakın beni! Artık istemiyorum. Ne seni, ne getirdiğin adamları, ne de lanet paranı." "Adamın evine gidip, kafasında şişe kırmak ne ulan fahişe! Hemen gidiyoruz geri ve özür diliyorsun. Yoksa bu gece bu sokakta leşini köpeklere veririm." "İstemiyorum, anlamıyor musun?…devamı"Rahat bırakın beni! Artık istemiyorum. Ne seni, ne getirdiğin adamları, ne de lanet paranı." "Adamın evine gidip, kafasında şişe kırmak ne ulan fahişe! Hemen gidiyoruz geri ve özür diliyorsun. Yoksa bu gece bu sokakta leşini köpeklere veririm." "İstemiyorum, anlamıyor musun? Zorla götürüyorsun beni. Artık istemiyorum! " "Önceden ne vardı da istiyordun söylesene." "Mecburdum. Param yoktu. Açlıktan ölecektim." "Şimdi paran var mı? Zengin misin?" "Hayır ama erkek arkadaşım var. Onunla kalıyorum." "Lan aptal! Erkek arkadaşını da keserim seni de. Çileden çıkarma beni. Önceden neden mecburmuşsun? Gidip başka bir yerde namusunla para kazanabilirdin. Bunu neden istemedin?" "Çünkü şehre yeni gelmiştim! Kimseyi tanımıyordum. Yalvarırım beni rahat bırak lütfen." "Ağlama, hadi gidiyoruz. Bulaştın bu boka daha da temizleyemezsin." "Bırak kolumu, acıtıyorsun!" "Şimdi sus... Veya ağlayabilirsin. Sessizce ama. Sessizce ağlamana izin veriyorum." "Yalvarırım!" Ne parasından söz ediyordu bunlar? Fahişe ne demekti? Adamlar kadından ne istiyordu? Kadın niye ağlıyordu? En ufak bir fikrim yoktu. Saçma bir kavga diyip geçiştirdim zihnimde. Başımı pencereden tekrar çıkardım. Sağa sola bakınıp, düşünmeden edemedim. Komşu evlerde olayı izleyen bir sürü insan vardı. Ama bu insanların hepsi tepkisizdi. Film izler gibi izliyorlardı. Utanmasalar çekirdek çıtlayacaklardı. İnsanlar neden böyle bir olay sırasında sessiz kalıyorlar? Bunu nasıl başarabiliyorlar? Sesten rahatsız olan bir kişi bile yok muydu? Veya vicdanlı olan bir insan bile nasıl olamazdı? Ben olsaydım onların yerinde, camdan seslenirdim bu çifte. Sessiz olun derdim. Adam bana karşılık verseydi. İnerdim aşağıya icabına bakardım. İnsanlar kulaklarını, gözlerini, ağzını kapatır olmuş artık. Sadece işlerine gelince açıyorlar. Benim gözlerim açıktı ama cesaretim yoktu. Çünkü henüz çocuktum. (İyi geceler.)