Raf Yorumu: Mustafa Nakipoğlu (@mustafanakipss)

Cem Yılmaz’ın hem yönettiği hem de oynadığı dramedik film. Pandeminin ardından hayata tutunmaya çalışan Ayzek’in küçük bir otelde gece müdürü olarak çalışmasıyla başlayan film, gecenin ilerleyen saatlerde gelişen olaylar zinciriyle izleyiciyi sürüklemeyi başarıyor. Cem Yılmaz’ın son yıllardaki sanatsal dönüşümünün somut…devamıCem Yılmaz’ın hem yönettiği hem de oynadığı dramedik film. Pandeminin ardından hayata tutunmaya çalışan Ayzek’in küçük bir otelde gece müdürü olarak çalışmasıyla başlayan film, gecenin ilerleyen saatlerde gelişen olaylar zinciriyle izleyiciyi sürüklemeyi başarıyor. Cem Yılmaz’ın son yıllardaki sanatsal dönüşümünün somut bir eseri olan filmde, izleyici kimi zaman gülerken çoğu zaman ise düşünüyor. Eğer eski Cem Yılmaz filmleri gibi sürekli komedi arıyorsanız bu film kesinlikle size göre değil. Günümüz sosyal medyasında herhangi bir eğitimi olmamasına rağmen, kamera karşısına geçen herkesin birer terapist gibi rol kesmesine ve sonuçlarını düşünmeden insanlara akıl vermesine sert eleştirilerde bulunan film bu eleştiriyi Peri karakteri üzerinden aktarıyor. Bahtiyar ise bana daha çok, toplumu küçümseyen ve yeri geldiğinde aşağılayan, halktan kopuk lakin bu kopmanın neticesinde kimseyle bağ kuramadığı için depresyona giren bir adam izlenimi verdi. Saksafon çalan Bahtiyar belki de bir Ahmet Kaya şarkısına göndermedir, kim bilir? Suhal ise hepimizin hayatında bulunan, dezavantajlarına rağmen hayata tutunmaya çalışan başarıyla yazılmış bir karakterdi. Kullandığı hap kadar aynı zamanda izlediği kişisel gelişim videolarının da bağımlısı olan karakterimizin, her ikisinden de uzak kaldığı zaman girdiği bunalım hali kendi düşüncesinden ve en önemlisi öz benliğinden kopmuş bir insanın düşebileceği boşluk halini göstermesi açısından son derece etkiliydi. Zira hayatını başkalarının telkinlerine göre düzenleyen insanlar kendi başlarına kaldıkları durumlarda ne yapacağını bilemeyen birer zombiye dönüşürler. Pandemiden dolayı cezaevinden çıkmış Davut’un filmin sonlarına doğru anlaşılan niyetinden öte, film boyunca kullandığı jargon sizlere de bir yerden çok tanıdık gelmedi mi? Delikanlılık ve adamlık kelimelerinin kullanılmasının bayağılığını iliklerime kadar hissettim. Filmin kimi yerde kullandığı korku ögeleri Cem Yılmaz’ın ileride bir korku filmi çekebileceğine dair ciddi bir emarede olabilir. Komediden korkuya, ne repertuar ama!