Raf Yorumu: Erman (@galgenfrist)

Filistin Benimdir - Ortadoğu'nun Kanlı Tarihi

Kitapçıda gezinirken Hüsnü Mahalli’nin Filistin Benimdir kitabını gördüm ve satın aldım. Kitabı okumaya başladıktan birkaç gün sonra Hamas İsrail’e saldırdı ve Filistin-İsrail Savaşı çıktı. Bir yandan bu yoğun gündemi takip ettim, diğer yandan da bu kitabı okudum. Gündemi takip etmemden…devamıKitapçıda gezinirken Hüsnü Mahalli’nin Filistin Benimdir kitabını gördüm ve satın aldım. Kitabı okumaya başladıktan birkaç gün sonra Hamas İsrail’e saldırdı ve Filistin-İsrail Savaşı çıktı. Bir yandan bu yoğun gündemi takip ettim, diğer yandan da bu kitabı okudum. Gündemi takip etmemden dolayı kitabı bitirmem uzun sürdü. Hüsnü Mahalli Hoca bu kitabında bir şehir efsanesi olan “Filistinliler topraklarını Yahudilere sattı.” mitini çürütmektedir. Ne yazık ki bu şehir efsanesini İlber Ortaylı ve Celal Şengör gibi çok saygı duyduğum iki ilim insanı da dillendirdi. Halbuki 1948’de İsrail devleti kurulurken Yahudilere ait olan Filistin’deki toprak miktarı %6 oranındaydı. Bu toprakları ise Yahudilere Lübnanlı varlıklı aileler satmıştır. Aynı zamanda Kanuni Sultan Süleyman döneminde Yasef Nassi’ye verilen Taberiye’deki topraklar da vardır. İsrail devleti 1948 Arap-İsrail Savaşı’nda 750 binden fazla Filistinliyi Ürdün, Lübnan ve Mısır gibi ülkelere tehcir ederek onların arazilerine ve mülklerine el koymuştur. Bu arazilere ve mülklere Yahudi yerleşimciler çökmüştür. Bir gün topraklarına geri döneceklerini uman yüz binlerce Filistinli İsrail tarafından mülteci durumuna düşürülmüştür. Ortada bir toprak satmadan ziyade tehcir ve toprağa zorla el koymak vardır. Ancak ne var ki Hüsnü Mahalli Hoca bu kitabında Yahudi soykırımı olan Holokost’u inkâr ederek ya da acının büyüklüğünü değersizleştirerek bir talihsizliğe imza atmıştır. Gaz odalarının tifüs hastalığı için olduğunu söylüyor fakat odalarda tifüs için yazının olma nedeni gaz odalarında öldürülecek Yahudileri zehirlemeden önce paniğe sokmamak içindi. Diğer yandan kitapta İsrail Türkiye ilişkilerinden, İran’ın İsrail karşısındaki tutumundan, Azerbaycan’ın İsrail ile ilişkisinden vs bahsedilmektedir. Benim demem odur ki Türkiye İsrail-Filistin çatışmasında daima denge politikası izlemelidir. Nitekim Türkiye İsrail’in Azerbaycan’a olan askeri desteği sayesinde artı puan kazanırken, Kürt politikasında çelişebilmektedir. Bununla birlikte İsrail’in Filistinlilere olan apartheid sistemi Türkiye’nin tepkisini çekmektedir. Türkiye İsrail ve Filistin halkı arasında 242 sayılı BM kararının bir gereği olarak uzlaştırıcı bir rol oynamalıdır. İyi okumalar efendim…