Raf Yorumu: Pluviophile☔️ (@pluviophile01)

Kitapta dikkatimi çeken güzel bir alıntıyı anımsıyorum. Mahkeme salonunda Tom Robinson'un konuşma tavrının kötü olmasından sıkılarak dışarı çıkar Dill, hiç kimsenin bir başkası ile bu şekilde konuşmaya hakkı olmadığını bilmektedir. Karşılaştıkları Bay Raymond Şunları der: "Hissizleşme’ye başladığımı üzülerek fark ettim.…devamıKitapta dikkatimi çeken güzel bir alıntıyı anımsıyorum. Mahkeme salonunda Tom Robinson'un konuşma tavrının kötü olmasından sıkılarak dışarı çıkar Dill, hiç kimsenin bir başkası ile bu şekilde konuşmaya hakkı olmadığını bilmektedir. Karşılaştıkları Bay Raymond Şunları der: "Hissizleşme’ye başladığımı üzülerek fark ettim. Artık bir savaşta anlamsızca hayatını yitiren bir insan için samimi olarak eskisi kadar üzülemiyorum." "Ölüm" kelimesini duyunca insan irkilir, ailesi gelir aklına, sevdikleri, değer verdiği en yakınındaki kişiler film şeridi gibi geçer önünden. Geçerdi, artık öyle de olmuyor Canetti'nin ölümü yok saymayışı gibi değil bu, başka bir şey. Hissizleşmek. İnsanın başına bir kötülük geldiği zaman mı hislerinin alevlenmesi gerekiyor. Benmerkezciliğinden bahsetmiştim. Çağımızı saran büyük hastalık. Hissedebilmek ve duyumsamak, bizi hissizleştirmeden; başımıza gelmeden gerçekleştirilmeli, bizi duygularımızın kontrolü altına almalı. Tıpkı Atticus gibi. Bencillikten sıyırılıp, Empati yapmak çemberimizde olmalı... Yaşanan acılara, adeletsizliklere, eliyle olmasa bile diliyle, diliyle olmasa kalbiyle karşı koyabilmeli.. Körelmenin nasıl yüz tuttuğunu kendimde hissettim son sayfayı çevirirken. Bir kitap bazı şeyleri, unutulan birtakım şeyleri hatırlatmalı... Kitap, hayatın sert gerçeklerini ve bağnazlık ve ayrımcılığın toplumumuz üzerindeki etkisini dokunaklı bir şekilde hatırlatıyor. Cesaretin, şefkatin ve insan ruhunun gücünün öyküsüdür. Kalbinde, popüler bir şey olmasa bile doğru ve adil olanı savunan asil ve dürüst bir avukat olan Atticus Finch'in hikayesi yatmaktadır. Çocukluğun masumiyetini ve mucizesini yakalayan bir reşit olma ve aynı zamanda bize empati ve anlayışın önemini, baskı ve ayrımcılığa karşı durmanın gerekliliğini hatırlatan bir hikaye. Basit ve akıcı anlatımıyla, trajik ve bir o kadar da kalbimizi okşayan bu hikayeyi kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. 10/8