Raf Yorumu: Aylin (@nilya)

İnanılmaz hoşuma giden bir film olmuştur kendisi.Kucuk yaşta başarılı bir iş çıkaran Abigail'in Anna performansı ayrıca çok hoşuma gitmişti.Yapim Anna, ablası Kate ve ailesinin yaşadıklarını konu alıyor.Film anlaşılacağı üzere dram türünde de olsa diğer dram filmlerden çok farklı bir havası…devamıİnanılmaz hoşuma giden bir film olmuştur kendisi.Kucuk yaşta başarılı bir iş çıkaran Abigail'in Anna performansı ayrıca çok hoşuma gitmişti.Yapim Anna, ablası Kate ve ailesinin yaşadıklarını konu alıyor.Film anlaşılacağı üzere dram türünde de olsa diğer dram filmlerden çok farklı bir havası konusu olduğunu düşünüyorum.Cameron Diaz'in göstermiş olduğu acılı ama bir yandan çözüm yolları arayan çocukları için ayakta dik durma zorunluğululugu olan bir anne modeli performansı kimi zaman sizleri bir kutudan sanki gerçek bir ailenin sorunlarını,mutlu anlarını aile tablosunu izler halde buluyorsunuz.Filmin konusu Anna'nin neden dünyaya geldiği ve neden var olduğunu söyleyen cümleleriyle başlıyor.İlk başları hasta olan ablası için yardımcı olsa da ileride hakkını aramak amaçlı mahkemeye vurmasiyla ailesini karşısına almasıyla konu kamuoyunda da ilginç bir tepkiyle karşılaşıyor.Anna doğuşundan beri ablası için denek olduğunu, sürekli ameliyatlara girdiğini ve ablasının yaşadığı zorluğu az çok onun yaşadığını da söyleyerek mahkemede kendisine de gönüllü olarak onu temsil etmek isteyen avukatiyla savunmasını yapıyor.Filmi izlerken ilk başta Anna'nin şımarık olduğunu ya da ablası kanserken ne yapmaya çalıştığını anlamaya çalışıyorsunuz.Soyledigi gibi çocukluktan beri girdiği ameliyatlar kan vermeler ayrıca ruhsal olarak da donör olmanın vermiş olduğu zarar var oluş sebebinin tamamen ablasının hayatta kalması için yapılan bir çocuk oluşunu tekrarlamasiyla zamanla Anna'ya sempati duyuyorsunuz.Kanser hastası Kate'in olduğu sahneler ise Kate'in sürekli hasta olmasından bıktıgıni ve ailesinin artık cabalamamasi gerektiğini izliyoruz.Kisacasi film sizi iki farklı karakterin gözünden olayları gösterirken filmin final sahnesinde de gözyaşlarınıza hakim olamıyorsunuz.Nick Cassavetes'in film sahnelerini gereksiz uzun sahneler ve anlamsız cümlelerden kurtararak film uzun olmasına rağmen sizi çok çabuk etkisine alıp alistirdigini da belirtmek isterim.Filmde bir de her şeyin göründüğü gibi olmadığını perde arkasında daha farklı senaryoların yaşanabilecek olasılığının olmasını da söyleyerek filmin son sahnesine atıfta bulunarak yorumu bitireyim dedim.İyi Seyirler dilerim.