Raf Yorumu: Mutlu insanın hikayesi olmaz.." (@sufle55)

“Tutunamayanlar” demişti Oğuz Atay, kimlik krizindeki modern aydına. 54 yıl sonra Berkun Oya, akraba bir metinle “olamayanlar”ı anlattı. Bugünün “kopuk” bireyi kimlikten de öte, benlik kriziyle tanımlı çünkü. Benliğin taşıyıcı kolonu olan cinsel kimlik başta olmak üzere hiçbir kimlik yetişkinlik…devamı“Tutunamayanlar” demişti Oğuz Atay, kimlik krizindeki modern aydına. 54 yıl sonra Berkun Oya, akraba bir metinle “olamayanlar”ı anlattı. Bugünün “kopuk” bireyi kimlikten de öte, benlik kriziyle tanımlı çünkü. Benliğin taşıyıcı kolonu olan cinsel kimlik başta olmak üzere hiçbir kimlik yetişkinlik düzeyinde yapılanamıyor. Benliği oluşturan yapı taşları (deneyimler, öğrenmeler, ötekilerin içsel temsilleri), farkında olunmadan, üzerine düşünüp taşınılmadan, inşa olamadan, rastgele, üst üste yığılır kopuk bireyde. Tam da bu yığılma halini sembolize ettiği için dizinin zirvesi ana rahminde geçen sahne. Unutulmuş, başıboş bırakılmış, tozlu, köhne bir oluşla (olamayışla); oğluna yapışmak, oğlu üzerinden aidiyet, kimlik, üstünlük fantezisi devşirmek için bekleyen bir anneye doğmak? Vasatı şiar edinmiş, verebilecekken vermeyen, düşünce tembeli, kendilik cimrisi bir babaya doğmak. Çabanın küçümsendiği, anlam arayışının değersizleştirildiği, arzunun, bağ kurma hevesinin utanç verici sayıldığı, mesleklerin itibarsızlaştırıldığı, açık iletişimin ya “eziklik” göstergesi ya da ezme çabası sayıldığı bir topluma, bir çağa doğmak… Bunu bu açıklıkta görebilen için “öteki”, bir varlık değil, tekinsiz bir yokluktur. Öteki’nin olmadığı bir dünyaya doğmak ise, zaten olamayacak olmak. Dolayısıyla iki yokluktan mütevellit bir sosyal kuvöze prematüre doğacak ve büyüdükçe bir yokluktan diğerine savrulacak olan Metin, hiç olmamış olmayı diler. “Peki çare ne?” diyecek olanlar için not: Birbirimizden başka tesellimiz yoktur. Bulmak istediğin insan olmaya çalış. Kurgudaki sarkmalara ve gereksiz tekrarlara rağmen iyi yazılmış, yaratıcı, özellikle gençler için zihin açıcı bir yapım Kuvvetli Bir Alkış. Yine de ben olsam çok daha hızlı kurguyla bağlardım planları ve sadece duyguya gireceğim anları genişletirdim.