Raf Yorumu: lilith (@lilithy)

Spoiler içeriyor - 24.01.2024 - 28.01.2024 - Uzun süredir kitaplığımda duran bir kitaptı. Hem burada gördüğüm yorumlar hem de içimdeki bir his beni bu kitabı okumaya itti. Başlangıçta ne olduğunu çok anlayamadım, okumaya devam ettikçe kendine çekti. Raif, fazla içe kapanık ve…devamı- 24.01.2024 - 28.01.2024 - Uzun süredir kitaplığımda duran bir kitaptı. Hem burada gördüğüm yorumlar hem de içimdeki bir his beni bu kitabı okumaya itti. Başlangıçta ne olduğunu çok anlayamadım, okumaya devam ettikçe kendine çekti. Raif, fazla içe kapanık ve sakin bir karakter. Bu sakinliğinin arkasında bir aşk mevzusu olduğunu hissettim ama böyle bir aşk hikayesi aklıma gelmemişti. Maria ile aralarındaki dostluk ilişkisi, zamanla bağlılığa ve aşka dönüştü, bunu okumak keyifliydi. Özellikle Maria’nın da Raif’e aşık olduğunu anladığımız bölümler çok duygusaldı. Sonuna gelirsek böyle bir son beklemiyordum, gerçekten çok şaşırttı. Maria’nın hamileliğini gizlemesi ve bebeğine kürtaj yaptırtmak istememesi, bebeği uğruna sağlığını riske atması naif detaylardı. Raif adına üzüldüm gerçekten, yıllarca cevap alamadığı için Maria’yı suçlayıp tüm sorumluluğu ona yıkmıştı ama aslında onun da masum olduğunu farketmesi, gerçekten Dünya onun için katlanması zor bir yer olmuştu, bunu doğal karşılıyorum. Kitabın sonu için ise açıkçası Raif’in kızının peşinden gidip onda Maria’yı yaşatmasını ümit ederdim ama her kitabın kaderi bizim kafamızdakinden farklı olabilir tabii ki. Okumaktan keyif aldım ve 4 gün içerisinde bitti. “Bilhassa tahammül edemediğim bir şey, kadının erkek karşısında her zaman pasif kalmaya mecbur oluşu… Neden? Niçin daima biz kaçacağız ve siz kovalayacaksınız?.. Niçin daima biz teslim olacağız ve siz teslim alacaksınız? Niçin siz yalvarışlarınızda bile bir tahakküm [zorbalık], bizim reddedişlerimizde bile bir âciz bulunacak?” “Bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş. Gene bu akşam anladım ki, onu kaybettikten sonra, ben Dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirdim.” “Asıl mühim olan, iki insanın birbirini bulması bu derecede güç olan şu Dünyada, bu nadir saadete ermekti.” “Bir insan bir insana herhalde yeterdi.” “Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana Dünyada başka türlü hayatın da mevcut olduğunu, benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin.” “Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için sana âşık olmadığımı zannediyormuşum… Bunu şimdi anlıyorum. Demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar… Ama şimdi inanıyorum… Sen beni inandırdın… Seni seviyorum… Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum…” Puanım: 7/10