Sabaha kadar konuşmuştuk orada.Çok zarif sorunları vardı.Bilekliğinin kaptma yeri sıkışmıştı."Bazen konuşurken birbirimize dokunuyormuşuz gibi hissediyorum" demişti bir ara."Sanki konuşmuyoruz da sarılıyoruz." Emrah serbes -Hikayem paramparça
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
halenur
“Aslında o kadar da önemli biri olmadığımızı anladığımızda neden üzülüyoruz ki?” diye sormuştu o gece. “Bunun temel bir aydınlanma anı…devamı“Aslında o kadar da önemli biri olmadığımızı anladığımızda neden üzülüyoruz ki?” diye sormuştu o gece. “Bunun temel bir aydınlanma anı olması gerekmez mi? Hepimizi önemli insanlar olduğumuza inandırdılar. Sonra da çekip gittiler.”
Sonra da gitmişti. Evet. Önemsiz insanlar olduğumuzu hatırlamaya yeniden ihtiyacımız var.
1y
2 beğeni
Yanıtla
