giriş kat filozofu (@halenur)

ağzıının tadı yoksa, hasta gibiysem, boğazımda düğümleniyorsa lokma, buluttan nem kapıyorsam, vara yoğa alınıyorsam, geçimsiz ve işkilli, yüzüm öfkeden karaya çalıyorsa, denize bile iştahsız bakıyorsam, hep bu boyu devrilesi bozuk düzen, bu darağacı suratlı toplum.

halenur 2 days ago

diri diri gömmek istedim kendimi ama geri çekildi toprak sen çoktan çürümüşsün dedi bana yapacak iş bırakmamışsın

halenur 1 week ago

Big Mistakes

Dean Holland

24 Gönderi

iş yeri ganimetlerinden olan bu diziye biz de boran kuzum oynuyor diye bi hevesle başladık ben gayet de beğendim bitirmeye çok da hazırdım ama diğer arkadaşlar sıkıldığı ve pek de beğenmediği için mecburen yarıda bırakmak zorunda kaldık. bugün de ruhum…devamı

halenur 1 week ago

acılar beni daha iyi bir insan yapmadı. bana hiçbir şeyi çantada keklik saymamayı öğretmedi. ve birine âşık olmaya korkmaktan başka bir şey vermedi. ben, fazlasıyla gencim arızalı bir insan olmak için ve zamanda geriye gidip kendime, çocukluğumu geri verebilecek olsaydım…devamı

halenur 1 week ago

Cesur Yürek

Mel Gibson

71 Gönderi

ben böylesi mükemmel bi filme eleştiri yazacak haddi kendime bulamadığım için boş konuşup çekileceğim. o sebepten ötürü gönderiyi okumadan geçmeniz sizin akıl benim de sabır sağlığım için en doğru seçenek olacaktır. anlaştıysak eğer başlıyorum... işe başlayalı aşağı yukarı 1 ay…devamıben böylesi mükemmel bi filme eleştiri yazacak haddi kendime bulamadığım için boş konuşup çekileceğim. o sebepten ötürü gönderiyi okumadan geçmeniz sizin akıl benim de sabır sağlığım için en doğru seçenek olacaktır. anlaştıysak eğer başlıyorum... işe başlayalı aşağı yukarı 1 ay oldu ve bu süre zarfında gerçekten 1 aya sığmayacak saçmalıkta anılar yaşadım. günümün 11 saatini normal hayatta asla muhatap dahi olmayacağım insanlarla iç içe geçirmek hem korkutucu hem daha da korkutucu (diğer uygun kelimeler küfürlü olduğu için söyleyemiyorum maalesef) ama yetişkin olmanın hem en önemli hem de en boktan adımlarından birisi de tahammül etmek ve bazı mecburiyetlere katlanmak (en azından gariban ve çaresiz kesimde işler böyle ilerliyor) olduğundan mütevellit istifa edemiyor üstüne üstlük içinde bulunduğum hâl ve duruma ayak uydurmaya çalışıyorum. sinir sistemim ruh ve beden sağlığım için aynı şeyleri söyleyemeyeceğim tabi de. çünkü onlar yedikleri mobbinglerden dolayı berbat haldeler. her neyse hah ne diyorduk galiba tam olarak hiçbir şey demiyorduk ortaya karışık boş yapıyorduk. bu 1 aylık süre zarfında her ne kadar iş arkadaşlarımı sevmesem de orada vakit geçirebilmek adına birlikte yapılan aktivitelere uyum sağlamaya çalışıyorum film izlemek de onlardan birisi. birlikte tam olarak 7 tanecik film bitirmiş olmanın haksız gururunu yaşıyorum (şikayet etseler muhtemelen hepimizi kovacaklar mesela) cesur yürek de benim kalbimde yer edinmiş ennnn mükemmel yapımlardan birisi oldu. normal şartlarda evde açıp kendim izlesem belki de başında sıkılıp kapatacağım filmi orada mecburiyetten sonuna kadar izledim ve favorim oldu... gerçek anlamda etkileyici ve unutulmayacak türden bi yapımdı. bazen kötü anlar, kötü olaylar, kötü insanlar iyi anılar bırakabilir size tıpkı iyi anlar, iyi olaylar, iyi insanların kötü anılar bıraktığı gibi. filme gelecek olursak eğer izlemeyenler çok şanslı çünkü böyle bi filmi sıfırdan izleyecek olmak mükemmel bi haz, izleyenler de çok şanslı çünkü böyle bi filmi izlediler... keşke ben de bu kadar cesur olabilsem diye düşünmüyor değil insan ama şartlar imkanlar ve biraz da bahaneler diyelim. filmle uzaktan yakından alakası olmayan film yorumumuzun sonuna gelmiş bulunuyoruz özgürlük diye çığlık atarak bitirmeyi çok isterdim lakin ne ses ne de video özelliği olmayan bi platformdayız siz benim için o sahneyi açın tekrar izleyin ve hoşça kalın. ruh beden akıl sağlığınıza mukayyet olun sonra benim gibi halka açık her mekanda durduk yere ağlamaya başlarsınız... özgürlük!

halenur 2 months ago

Sil Baştan

Michel Gondry

317 Gönderi

filmi izlerken bir film izlediğimi unutup kendi zihnimin içinde dolaşıyormuşum gibi hissettim. sanki ekranın arkasında joel değil de ben vardım silinmeye çalışılan anılar, kaçmaya çalıştığım yüzler, üstünü örtmeye uğraştığım cümleler… hepsi bana aitti. bazı sahnelerde kalbim sıkıştı, çünkü insan kendini…devamı

halenur 2 months ago

istemem artık ışık, râyiha, renk âlemini, koklamam yosma karanfille, güzel yâsemini. beni bir lâhza müsâit bulamaz idlâle, ne beyaz bâkire zambak, ne ateşten lâle. beklemem fecrini leylâklar açan nîsânın, özlemem vaktini dağ dağ kızaran erguvanın. her sabah başka bahâr olsa…devamı

halenur 2 months ago

Babam ve Oğlum

Çağan Irmak

175 Gönderi

babam ve oğlum. izlerim ağlarım belki sonra kapatır uyurum gibi düşünüyordum ama öyle olmadı. resmen ruh halimi aldı çalkaladı, geri bıraktı ya da bırakmadı bilmiyorum. daha başlarda bile içime bir sıkıntı oturdu. kötü bir şey olacak hissi hep tetikteydi. sahneler…devamıbabam ve oğlum. izlerim ağlarım belki sonra kapatır uyurum gibi düşünüyordum ama öyle olmadı. resmen ruh halimi aldı çalkaladı, geri bıraktı ya da bırakmadı bilmiyorum. daha başlarda bile içime bir sıkıntı oturdu. kötü bir şey olacak hissi hep tetikteydi. sahneler ilerledikçe içim dışıma çıktı. gerçekten fiziksel bir şey gibi. midem düğümlendi, göğsüm daraldı. sanki ben de o evin içindeydim, onların yaşadıklarını uzaktan izlemiyordum da direkt yaşıyordum gibi. bazı bakışlar var ya, tek kelime edilmeden insanı parçalayan… o sahnelerde koptum zaten. kimse bağırmıyor ama içim bağırıyor. boğazımda kocaman bir düğüm, yutkunuyorum geçmiyor. ağlarım diyordum, evet. bu filmde ağlamamak mümkün değil zaten. ama bu kadarını hiç beklemiyordum. böyle iki damla yaş değil. resmen durduramadım. ağlarken nefesin kesilir ya, hıçkıra hıçkıra değil sessiz, derinden. gözyaşı kendi kendine akıyor. bir yerden sonra siliyorsun ama devam ediyor. ben tamam geçti sakinim dedikçe daha fena geldi. zaten ağlak bi insanım iyice zorladı beni. film bitince de öylece kalakaldım. ekran karardı ama ben toparlanamadım. üstümde acayip bir ağırlık vardı. sanki bütün duygular üstüme çökmüş gibi. odada duramadım. kendime gelebilmek için gidip duş aldım. su aksın da biraz kendime geleyim istedim. gerçekten ayılayayım diye duş aldım. o kadar etkilemişti. sanki ağlamayı, o sıkışmışlığı üstümden yıkayıp atarım sandım olmadı. bazı filmler vardır, izlersin ve unutursun. bazıları da gelir, kalbine yerleşir. babam ve oğlum kesinlikle ikinci tür. ben o filmi izlemedim, yaşadım. ve bittiğinde içimde bir şeyler eksilmiş gibiydi bir daha asla dolmayacak bir şeyler. uzun süre kendime gelemedim muhtemelen de gelemem. her ağlamak istediğimde o malum sahneleri açacağım ve bu defa kendimi tutmadan hıçkıra hıçkıra ağlayacağım. babası ile bir türlü dikiş tutturamayanlara gelsin bu film!

halenur 2 months ago

Yol Ayrımı

Yavuz Turgul

18 Gönderi

bi sonsuzluk misali gözüken izlenecekler listemi azaltıyorum #11 sonunda filmi izledim ama beklediğim etkiyi bırakmadı bende. kötü müydü, değil. ama bir türlü içine giremedim. bi ara ajanda doldurdum hatta izlerken:( sürekli “bak şimdi çok derin bir şey anlatıyorum” diye dürtüyormuş…devamıbi sonsuzluk misali gözüken izlenecekler listemi azaltıyorum #11 sonunda filmi izledim ama beklediğim etkiyi bırakmadı bende. kötü müydü, değil. ama bir türlü içine giremedim. bi ara ajanda doldurdum hatta izlerken:( sürekli “bak şimdi çok derin bir şey anlatıyorum” diye dürtüyormuş gibi hissettirdi. o dönüşüm hikâyesi var ya, zengin ve sert bir adamın bir anda aydınlanıp vicdan yapması falan… bilmiyorum, bana biraz fazla hayalperest geldi. hayatta o kadar keskin değişimler pek olmuyor çünkü. insan bir günde pamuk gibi olmuyor. o geçişler çok masalsı geldi. emekçilerin tarafına geçmesi, fabrikadaki sahneler, “iyi insan olma” çabası… hepsi güzel fikir aslında ama fazla temizdi. fazla kusursuzdu. gerçek hayatta bu kadar pürüzsüz bir vicdan muhasebesi yok gibi. o yüzden duygulanmam gerekirken dışarıdan izledim sadece duygulanmadım (ilk defa) şener şen’i izlemek yine keyifliydi tabii, adam bakışıyla bile oynuyor. film akmasa bile o izletiyor. ama tek başına oyunculuk da yetmedi bence. belki de ben daha gri hikâyeleri seviyorum. daha kirli, daha gerçek, daha “insan gibi” olanları. bu film ise fazla umutlu, fazla iyi niyetliydi. sanki hayat değil de bir ders kitabı izliyormuşum gibi. bitince “eh işte” dedim. ne aklımda kaldı ne de içimde. izlerken deli gibi üşümek ısınmak için 4 kupa çay içip sıcak su torbasına sarılmak... ama haftalar sonda evde olmak. mutluyum, buruk da olsa. . . . bir ormanda yol ikiye ayrıldı ve ben gittim az geçilmişinden, ve bütün farkı yaratan bu oldu işte. eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya, ikincisinde, daha çok hata yapardım. kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım. neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar, çok az şeyi ciddiyetle yapardım. temizlik sorun bile olmazdı asla. daha çok riske girerdim. seyahat ederdim daha fazla. daha çok güneş doğuşu izler, daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim. görmediğim bir çok yere giderdim. dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye. gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine. yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben. yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu. farkında mısınız bilmem. yaşam budur zaten. anlar, sadece anlar. siz de anı yaşayın. hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan, gitmeyen insanlardandım ben. yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım. eğer yeniden başlayabilseydim, ilkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım. ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla. bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır, çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer. ama işte 85'indeyim ve biliyorum... ölüyorum...

halenur 2 months ago

The Housemaid

Paul Feig

56 Gönderi

hayatımda ilk defa bi filmin bitiş jeneriğini kapatmak yerine çığlık atarak eşlik ediyorum keyifli film izlemek böyle bi hismiş! öncelikle filmin kitaptan uyarlama olduğunu zaten çoğunuz biliyorsunuzdur. buna ek olarak söylemek isterim ki kitabı kesinlikle ve kesinlikle çok daha iyi…devamı