Raf Yorumu: yvaine (@yvaine)

Spoiler içeriyor Kim Deukpal, “ Chilsung çetesi “ adında bir çetenin patrondan sonraki en yüksek konumlu üyesidir. Çetenin patronu, çeteyi onun yönetimine devretmek istese de Deukpal’in üniversiteye gidip eğitim hayatına devam etme hayali vardır. Fakat ne kadar çabalasa da çetenin işleri yüzünden…devamıKim Deukpal, “ Chilsung çetesi “ adında bir çetenin patrondan sonraki en yüksek konumlu üyesidir. Çetenin patronu, çeteyi onun yönetimine devretmek istese de Deukpal’in üniversiteye gidip eğitim hayatına devam etme hayali vardır. Fakat ne kadar çabalasa da çetenin işleri yüzünden bir türlü istediği şekilde ders çalışıp ilerleyemiyordur. Bir gün Deukpal, köprüden atlayan bir liselinin hayatını kurtarır. Ancak tam genci kurtarmışken kendisi çok büyük bir kazaya karışır ve kaza sonrasında kendine geldiğinde ise neye uğradığını şaşırır. Ruhu,hayatını kurtardığı liseli gencin bedenine girmiştir. Bedenin sahibi, Kore’nin ünlü bir inşaat devinin gayrimeşru oğludur. Song Yiheon adlı bu genç, babasının sevgilisi yüzünden aile içinde gördüğü türlü türlü psikolojik şiddetler yetmiyormuş gibi bir de okulda gördüğü büyük zorbalıklardan sonra hayatına son vermeyi seçmiştir. Belirli bir sebepten ötürü ruhunun bu liselinin bedenine girdiğine inanan gangster Deukpal, bedenin sahibi olan Yiheon’un hayatını değiştirmeyi kafaya koyar ve şansa bak ki hep istediği öğrencilik hayatı da karşısına çıkmışken tadını çıkarmaya bakar … 8 bölümcük mini bir dizi. Hep izlemeyi düşünüyordum bugüne kısmetmiş. İtiraf edeyim ilk tanıtımlar paylaşılmaya başlandığında dizi o klasik ruh değişimli absürt komedili Kore dizilerinden olur sanıyordum. Ama hiç de öyle değildi. Dram ve duygusallık ön plandaydı. Akran zorbalığı, aile içi şiddet, mükemmeliyetçi ebeveynlerin çocuklarda bıraktığı yaralar gibi çok önemli ve hassas konulara değinmişler. Birçok kısım insanı çok etkiliyor. Dram izlemek isteyenler için fena değildi yani. Ama ben o sevdiğim ruh değişimli komedilerden olacağının beklentisiyle diziyi açtığımdan mıdır veya o anki ruh halimden midir bilmiyorum öyle çok da keyif alamadım. Belki sonu da beni üzdüğü için böyle hissediyorumdur. Bir karakter,mutluluğu bulamadı çünkü. Evet gerçekçi bir bakış açısıyla bakarsak hayatta herkes mutluluğu bulamayabiliyor ama yine de o karakterin mutluluğu bulması bence izleyenlere -özellikle o karakter gibi zorluklar yaşamış kişilere- çok güzel bir motivasyon olurdu ...