Raf Yorumu: Mutlu insanın hikayesi olmaz.." (@sufle55)

Mati Diop’un, Dahomey’i bir eve dönüş öyküsü… 1892 yılında Fransız sömürge kuvvetleri Afrika’daki Dahomey Krallığı’ndan yaklaşık 7000 sanat eseri yağmalamış. Belgesel, bunlardan 26 tanesinin 2021 Kasım ayında bugünkü Benin Cumhuriyeti’ne geri gönderilmesini konu alıyor. Büyük boyutlu eserlerin dikkatle kutulanması, kargolanması,…devamıMati Diop’un, Dahomey’i bir eve dönüş öyküsü… 1892 yılında Fransız sömürge kuvvetleri Afrika’daki Dahomey Krallığı’ndan yaklaşık 7000 sanat eseri yağmalamış. Belgesel, bunlardan 26 tanesinin 2021 Kasım ayında bugünkü Benin Cumhuriyeti’ne geri gönderilmesini konu alıyor. Büyük boyutlu eserlerin dikkatle kutulanması, kargolanması, sergilenecekleri müzenin restorasyonu, kutuların açılıp içindekilerin sınıflandırılması gibi işlemlerin arasında birden 26 numaralı eser dile geliyor! Kral Ghezo’nun gaipten gelen sesini duyuyoruz. Bir daha gün yüzü göremeyeceğini sanan Ghezo’nun tüyler ürperten sesi Belgeselde anlatılan olaydan bir yıl sonra vizyona giren Gina Prince-Bythewood imzalı Kadın Kral filmiyle bütün dünya Dahomey Krallığı’nı ve Ghezo’yu tanıdı. Tabii daha çok kadınlardan oluşan Agojie ordusunu ve kurmaca bir karakter olan ordu komutanı / kadın kralı… Mati Diop, yağmalanan sanat eserlerinin eve dönüşünün yarattığı etkiyi enine boyuna irdeliyor: Adeta milli bayram havası esiyor Benin’de! Halk sokaklarda geleneksel giysileriyle şarkılar söyleyip dans ediyor, bayrak sallıyor, sergi açılışına göz kamaştırıcı resmi giysileriyle önemli şahsiyetler katılıyor… Toplumun tüm kesimlerinde haklı bir gurur ve sevinç var… Diop’un bütün olan bitene mesafesini koruyan gözlemsel belgeseli Abomey-Calavi Ünivesitesi’nde düzenlenen bir açık oturumla doruğa ulaşıyor. Heyecanlı gençler bu olayın bütün boyutlarını tartışıyor. Son derece çarpıcı belirlemelerde bulunuyorlar. Biri 7000 eserden sadece 26’sının geri verildiğinin altını çiziyor, bir başkası ne olursa olsun bu eserlerin sergilenmesinin kültürleriyle, kimlikleriyle bağ kurmasına hizmet ettiğini söylüyor; hala sömürgecilerin diliyle (Fransızca) konuştuklarını söyleyen bir öğrenci kültür ve kimlik meselesine noktayı koyuyor. Dahomey iyi sinema yapmak için ille de kurmacanın dolambaçlı yollarından geçmek gerekmediğini gösteren, içerikteki ‘temiz’liğini biçimine aktaran bir film.”