Raf Yorumu: Faraza (@faraza)

Ümidimi canlı tutan bir senaryo oldu. Günümüzün birbirinin kopyası olan veya başka dizilerden uyarlanan, içerisinde aldatma, taciz, öldürme gibi her türlü çirkinliğin gösterildiği senaryolardan sonra ilaç gibi geldi. HAYATIN İÇİNDEN, ÖLÜMLE İÇ İÇE BİR SENARYO. Herkesin bir hikayesi var, bazıları…devamıÜmidimi canlı tutan bir senaryo oldu. Günümüzün birbirinin kopyası olan veya başka dizilerden uyarlanan, içerisinde aldatma, taciz, öldürme gibi her türlü çirkinliğin gösterildiği senaryolardan sonra ilaç gibi geldi. HAYATIN İÇİNDEN, ÖLÜMLE İÇ İÇE BİR SENARYO. Herkesin bir hikayesi var, bazıları da hikayesini bulmaya çalışıyor çaresizce. “Gassalleri yok sayan bir televizyon düzeniniz var. Çünkü bayılıyorsunuz yaşamaya. Televizyona çıkarım iki cümleme bakar.” diyordu Baki. Peygamberimizin (sav) “Aslında sizler ölümü çok sık hatırlamış olsaydınız şu gördüğüm vaziyette olmazdınız. Öyleyse lezzetleri yok edeni (yani ölümü) çok hatırlayın.”dediği gibi… Ölüm değil mi hayatı değerli kılan? “Zaman diriyken kıymetli ölenin vakti bol olur.“ Aldığın nefesin ne kadar kıymetini biliyor, vaktini neyle öldürüyorsun hiç düşündün mü? “Ölüm, bütün planları bozan, bütün randevuları iptal ettirendir Elif.” demişti Baki. Hayatımız yokuş aşağı bir hızda ilerlerken ölüm bize hiç uğramayacakmış gibi yaptığımız planlarımız, ceviz kabuğunu doldurmayacak meseleleri büyüttüğümüz dertlerimiz, küskünlüklerimiz var. Oysa ölüm bütün bunları geride bıraktırıyor. Bir kırgın kalple yolculamak istemeyiz kimseyi… “Her ölü ardında bir boşluk bırakır.” Onun acısı orada durur, geçmez ama alışırsın o acıyla yaşamaya. Her insan vaktini doldurup diğerine emanet eder işleri… Biri ölür, diğeri doğar… Son bölümde aynı şarkıdaki gibi içimiz yandı. Bebeklere dokunamayan Baki’nin kucağına bir bebek konuldu. Hayatın kendisi değişken olduğu gibi seni de değiştiriyor. Ölene kadar bu macera sürüyor… Son olarak Hüseyin amcayla Baki arasında geçen diyalogla bitireceğim sözlerimi: -Mutsuz olsan duramazsın. Mutsuz olsan yerinden kalkamazsın… Mutsuz olmak için bir zamanlar çok mutlu olmak lazım. Varlığı olacak ki sonra yokluğunu hissedebilesin. -Peki hiç mutlu olmadıysan? - Yani o zaman durup dururken mutsuz olduğunu düşünmezsin. Sıradan bir gün geçirmiş olursun. -Kimsenin mutsuzluğunu küçümseme! Kendi hüznünü de büyütme!