Raf Yorumu: melrose (@_melrose

İzleyenlerin bu filme dair olumlu dönüşlerinin yanı sıra bu filmi daha eleştirel bir şekilde analiz etmek istiyorum. Bu filme olumlu bir şekilde bakabilmek elbette çok kolay çünkü film aile kodlarıyla çok iyi oynamış. Pişmanlık,zaman, hatalar, işkolik bir adam ve... Aile.…devamıİzleyenlerin bu filme dair olumlu dönüşlerinin yanı sıra bu filmi daha eleştirel bir şekilde analiz etmek istiyorum. Bu filme olumlu bir şekilde bakabilmek elbette çok kolay çünkü film aile kodlarıyla çok iyi oynamış. Pişmanlık,zaman, hatalar, işkolik bir adam ve... Aile. Evet insanları etkileyebilecek temel kavramlar öyle değil mi? Hollywood filmlerinde klasik bir anlatı yapısı vardır serim, düğüm, doruk nokta ve sonuç. Bu filmde farklı değil hatta bir yerden sonra sonucunu tahmin de edebildim. Çünkü aslında tahmin edilebilir. Eminim bunu herkes düşünmüştür. Buna ters köşe denmez o yüzden. Amaç ders vermek? İzleyiciye çok net mesajlar veren bir film izleyiciye saygısızlık bence çünkü mesajı dikte ediyor. İzleyicinin düşünmesine izin vermeden izleyiciye "ben bu mesajı veriyorum ve sende bunu almalısın başka bir mesaj arama." İşte bu yüzden bu film bana göre derinlikten yoksun bir safsata niteliğinde. Evet kumandayla anlatmak istenen; belli bir gücü elimize aldığımızda bu bizi özgürleştirmez aksine mahkum eder. Bu bir teknolojide olabilir. Bazen bu teknolojiyi kurtarıcı olarak görsek bile bizi kendi etkisi altına alıyor. Bizi özgürleştirmiyor bizi kendine mahkum ediyor. Aslında bir bakıma film belki farkında olarak belki olmayarak bize bunu da anlatmış. Ancak benim bahsettiğim kısım bu değil. Hayat tek bir şeyden ibaret değildir. Hayat her şeyden ibarettir. İnsanlar yaşayarak öğrenirler. Ders alırlar. Ama burada; "böyle yaparsanız böyle olursunuz, şunu yapmayın bunu yapın."gibi net mesajlar var. İzleyici bunu ne yapsın? Hayat, tek bir ders veya mesajla açıklanamayacak kadar karmaşıktır. Her bireyin deneyimleri öznel ve eşsizdir. İnsanların alması gereken tek bir ders yoktur. Hayatı bu kadar baştan sona kadar planlı bir şekilde ele alıp ders vermeye çalışmak pek de bir etki yaratmaz en azından uzun süre. Hollywood filmleri zaten kapitalist sistemin bir ürünü; daha çok film, daha çok para, daha çok tüketici kazanmak. İnsanlara ders veren bir film değil mi? Hayat, bu kadar basit mesajlarla anlatılamayacak kadar derindir. Bu nedenle, filmi yüzeysel bir bakış açısıyla sevmek yerine, altındaki ideolojik yapıyı sorgulamak daha anlamlı olacaktır.