Raf Yorumu: realistperest (@realistperest)

Bir Aklın Savaşı'nda yazar, kurgusal bir totaliter rejimin etik olmayan kararlarının sebep olduğu kaosun ortasında var olmaya çalışan farklı karakterlerin birbiriyle iç içe geçen hikâyesini anlatıyor. Kendini gelişmemiş toplumlardan daha üst bir seviyeye konumlandıran "modern" insanın içindeki ilkel bencilliğe ayna…devamıBir Aklın Savaşı'nda yazar, kurgusal bir totaliter rejimin etik olmayan kararlarının sebep olduğu kaosun ortasında var olmaya çalışan farklı karakterlerin birbiriyle iç içe geçen hikâyesini anlatıyor. Kendini gelişmemiş toplumlardan daha üst bir seviyeye konumlandıran "modern" insanın içindeki ilkel bencilliğe ayna tutarken, okurlarını etik ikilemler üzerine de düşünmeye iten sinema filmi tadında sürükleyici bir aksiyon ve gerilim romanı. Romanda anlatılanlar aynı zamanda demokratik bir imaj çizen totaliter rejimlerin kendi içindeki çarpıklığına ve iki yüzlülüğüne de bir eleştiri niteliği taşıyor. Kazuaki Takano'nun yazım tarzı bana birazcık Dan Brown'un romanlarını anımsattı. Okumaya başladığımda anlatılan olayların gelecekteki bir zaman diliminde geçtiğini sanmıştım hatta bir ara distopik bir roman olabilir diye bile düşündüm - ki böyle bir yönü de var - ama romanın ilerleyen bölümlerinde verilen detaylardan yola çıkarak romanın 2005 yılında geçtiğini hesapladım. Benim gibi kafası karışan olursa diye belirtmek istedim. Tavsiye ederim. 📌 Alıntılar: "Hepsine koruyucu yelekler, sekizer yedek şarjör ve yarı otomatik Glockları için bacaklarına takabilecekleri tabanca kılıfları sağlanmıştı. Yeager her zamanki gibi çocuksu bir gururla doldu. "Erkekler arasında doğuştan gelen bir hastalık olmalı bu," diye düşündü." s.64 "İnsanlar dünyada kendilerinin cehennemlerini yaratabiliyor ama asla bir cennet inşa edemiyorlardı." s.263 "Her şeyden çok özgürlüğe değer veren o ülke değildi artık burası Neden politikacılar demokrasiyi korumaya çalıştıkça daha totaliter bir sisteme doğru gidiyordu? Bir ülkede özgürlük sadece hayalden mi ibaretti?" s.326 "Rubens içinden insan barışının kırılganlığına küfreti. Neden sürekli insanların birbirlerini öldürmesi kunilganlı kusuyla yaşamak zorundaydık? İnsanların ilk kez ortaya çıktığı iki yüz bin yıl öncesinden hiç kopmadan bugüne kadar gelen bir korku zinciriydi bu. Tek düşmanları kendi türleri, yani diğer insanlardı." s.331