Raf Yorumu: beyza🌊🎡 (@beyza5760)

insan insanin hayatina dokunup geçmeliydi belki, tanıyınca yoruluyomussun. Her şeyin harika gittiği zamanlar vardır. Sonra her şeyin tepetaklak olduğu zamanlar. Ya da insanın hayatı ne zaman tepetaklak oluyorsa bir saniye öncesi ömrünün en güzel zamanıymış gibi sabitlenir. Bellek işleri biraz…devamıinsan insanin hayatina dokunup geçmeliydi belki, tanıyınca yoruluyomussun. Her şeyin harika gittiği zamanlar vardır. Sonra her şeyin tepetaklak olduğu zamanlar. Ya da insanın hayatı ne zaman tepetaklak oluyorsa bir saniye öncesi ömrünün en güzel zamanıymış gibi sabitlenir. Bellek işleri biraz karışık; o zamanlar kafam tam basmıyordu Kitaplardan öğrendiğim en önemli şey, gerçek bir yaşam istiyorsam hayatı tüm yönleriyle tecrübe etmem gerekiyordu. Kaybettikçe var olduğumu hissettiren bir döngüydü benim tercih ettiğim. Hayatta olmalı ve denemeliydim. Allah felaketleri yaşatma konusunda zaten epey toleranslı davranıyordu. Bunları doğru okumayı bilmekti mesele. O zaman dedim kendime: Intiharlar iptal, yazıyoruz. Anlatması güçtü, anlattım. Gözlerim dolu doluydu ama ağlamadım. Tamam, belki birazcık ağladım ama sadece bir kişiye anlattım, olsun o kadar. Çünkü ona sarılınca her şey durulur biraz, böyle başka bir yerlere düşersin. Hayata bir şekilde dikiş tutturamamış adamlar, kendilerini keserek bedenlerine atılan dikişlerle aradaki farkı kapatmaya çalışıyor olmalı. Babam kendini kestiğinde ben öyle sandım. Çünkü insan anlamak istiyor. Anlayamadığı yerleri de uyduruyor. Sonra uydurduklarına inanıyor. Öyleymiş gibi yapmak bazen daha iyi geliyor, bazen daha fazla acı veriyor. Yani bana olan tam olarak bu. Geçelim. çocukluğumuzun bugüne yansıyan yanlarının ifşa olmasından endişeleniyor, ya da ben ne kadar o günlerin içine dönmeye çalışıyorsam, o da o kadar yokmuş, yaşanmamış gibi yapmayı tercih ediyor ve bu noktada birbirimize ulaşamıyoruz. Şimdi buraya eski ev demek, yeni bir yerde yeni bir hikâyem başladı anlamına mı geliyor? Yoksa hiç tamamlanamayacak olan burası mı? Insan hikâyesi durduğu yerde midir, geldiği yerde mi? Tabii ki bilmiyorum. Buyuyorduk ve bu raki masalarinda fotoğraflarımiz olmasi anlamina geliyordu. Kendini onaramayan insanlar,cevresindeki hic bir seyi iyilestiremiyor. Olan her şeyi materyal olarak kullaniyorum.Kendimi de öyle. Sigara içmediğim masaların bütün çakmaklarını bu yüzden topladım. Notlar düştüm beyaz örtülerin bacağını örten uçlarına. Bazı sabahlar hiç bilmediğim sokaklardan koşarak çıktım her zamanki yola. Adını bilmediğim bir yeri, nefessiz kalana kadar anlattım durdum.