Raf Yorumu: 🦢 (@mysticaldimples)

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 28. Gün🪷 Bir aydır izlediğim dini filmler arasında en tuhaf kameraya alınış biçimli olanı buydu. Bazı yerleri "noluyoruz abi" edasıyla izledim. Dini bir filmde öyleli detaylar görmeyi hiç beklemiyordum. Tuhaf bir deneyim…devamı🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 28. Gün🪷 Bir aydır izlediğim dini filmler arasında en tuhaf kameraya alınış biçimli olanı buydu. Bazı yerleri "noluyoruz abi" edasıyla izledim. Dini bir filmde öyleli detaylar görmeyi hiç beklemiyordum. Tuhaf bir deneyim oldu. Hz İsa'nın hayatına dair farklı bir bakış açısıyla geliyor bu film. Dinler tarihi hakkında pek bir bilgim olmasada okuduğumuz, dinlediğimiz ve izlediğimiz şeylerin çok dışında bir filmdi. Konusunda da yazdığı gibi İsayı peygamber yönüyle değil daha çok insani yönüyle ele alıyor. Bence bu yönüyle ele alması da filmi daha ilgi çekici kılıyor. Aslında peygamberlerin de birer insan olduğunu ve yanlışlar yapabildiğini görüyoruz. Yanlış seçimler sonrasında bağışlanmanın da önemi ardından geliyor tabii ki. Film Nikos Kazantzakis kaleminden çıkma aynı adlı eserin sinemaya uyarlanmış hâli. Eseri okuyunca ne anlatmak istediğini, yazarın ne amaçladığını daha iyi anlayabilirim diye düşünüyorum. -filmden sonra esere karşı da merakım arttı, çünkü film çekildiği ve vizyona verildiği tarihlerde oldukça ses getirmiş ve tepki toplamış bir film. İçeriğinden dolayı da tepki toplaması çok normal bence.- Filmi izleyebilmek için doğruları, yanlışları, İslam'ı veya Hristiyanlığı bir kenara bırakmanız gerekiyor. Bunu yapmadığınız zaman filmden çok fazla rahatsızlık duyarsınız bunu belirtmeliyim. Sen rahatsızlık duydun mu diye sorarsanız aslında pek değil fakat gözüme batan yerler oldu, ona da değineceğim. Düşünsenize size bir görev veriliyor. Yıllarca sesler duyduğunuz ve bir kavmi kurtarma görevi size bahşediliyor. Lakin insansın... Korkuyorsun, endişelerin var ve buna layık mıyım diye soruyorsun. Filmin ilk başında "çoğu şeyi korkumdan yapmıyorum" demeside imanın ve inancın başka bir yönü bence. İnanç ve bağlılık olduğunun farkında olmadan itaat etmedir. Ben tanrıyı bir karıncanın siyah gözlerinde bile görebiliyorum demesi bana tefekkür olayını hatırlattı. Tanrıyı bazen olur olmadık yerlerde aramamız veya hissetmeye çalışmamızın beyhude olduğunu yüze vuruyordu. Akıl denen olguyu çalıştırdığımız zaman aslında onu her yerde görebileceğimiz ve hissedebileceğimizin bir kanıtıydı. Zaten bu filmde İsa da bazen onu siyah bir çift karınca gözünde bazen de kendi korku duygusunda gördü. İnsan da sevdiği insanı görmek isteyince mutlaka bir şekilde görmenin bir yolunu buluyor değil mi? Fiziki bir şekilde direkt onu görmek değil bu bahsettiğim. Bazen bir satır cümlede, bazen bir şarkı da, bazen gönlünüzün en ince yerlerine dokunan bir fon müziğinde, bazen de şiirlerde veya kendi kelamlarınızda... Yaradanı görmek de tam olarak böyle bir şey. Gözüme batan şeylerden birisi İsa'nın bir öyle bir böyle davranarak gelgitli haller orataya koymasıydı. O kısımları izlerken ne yapmaya çalışıyor diyerek bir bocaladım açıkçası. Gerek var mıydı diye de sorguladım. O sahnelerde anlatılmak istenen belki de insanın altında kaldığı sorumlulukların dışa vurumuydu. Film bir noktada insani zaafları anlatıyordu ve bunu düşününce gelgitli davranışlarda makul bir zemine oturabilir. Peygamber olarak seçilen kişilerinde zaaflarının olabileceğine vurgu yapıyordu. Kitap da filmde ki gibi bazı sahneleri kendisine konu ettiyse eğer bence o kısımlara gerek yokmuş. Korku, isyan, bağlılık arasında gidip gelmesi güzeldi ama insanların oturup bir birlikteliği izlemesi ne alâka dedirtti. Yazar eğer bunu eserinde de kaleme aldıysa biraz kendi fantezi dünyasını farklı bir yolla kaleme almak istemiş gibi. -özellikle gelen geçen adamın İsayı dudağından öpmesini izlemek masum köylü gibi hissettirdi- Onun dışında insani duyguların, düşüncelerin üzerine yorum yapılabilecek bir filmdi. Williem Dafoe'nin altın çağlarından birisi... Adam pek bir yakışıklı ve bununla beraber sergilediği oyunculukta çok güzeldi. Çekim açıları ve o dönemin tasvirini de iyi yapmışlar. Yorum yapan diğer arkadaşlara da izlenmesi gerektiği konusunda katılıyorum. Dini bir kenara bırakarak insan duyguları üzerinde konuşulacak ve düşünülecek bir film olduğu için sırf dini olguları farklı ele aldı diye bir kenara atılmamalı. Zira dikkatli olunca farklı anlamlar çıkarılacak çok yer vardı. Diyaloglar bile doluydu çünkü. 📌Ölüm kapanan değil açılan bir kapıdır.