Raf Yorumu: Homunculus (@homunculus)

Bazı şehirler insanların süründüğü bir yığın kışla ve gecekondudur, özel bir değeri yoktur. Bu derece karaktersiz bu şehirlere bağlanmak anlaşılmaz bir iştir. Başka bir şehirden daha fazlası olmayan, bir özelliği bulunmayan, en ufak bir sanat görüntüsünden kaçınılan böyle bir şehire…devamıBazı şehirler insanların süründüğü bir yığın kışla ve gecekondudur, özel bir değeri yoktur. Bu derece karaktersiz bu şehirlere bağlanmak anlaşılmaz bir iştir. Başka bir şehirden daha fazlası olmayan, bir özelliği bulunmayan, en ufak bir sanat görüntüsünden kaçınılan böyle bir şehire kimse bağlanmak istemez. Fakat hepsi bu kadar değil. Büyük şehirlerin nüfusu arttıkça gerçek sanat eserlerinden daha yoksun kalıyor. Her zaman daha kaba bir görünüş alıyor, aynı görünüşü arz ediyorlar. Bu modern devrin büyük şehirlerimize kültür katkısı çok yetersizdir. Bütün şehirlerimiz geçmişin şanı ve hazineleri ile yaşıyor. Bugün Münih şehrinden 1. Louis zamanında yapılan şeyleri çıkarınız, o devirden bu yana ne kadar az sanat eseri meydana geldiğini dehşetle göreceksiniz. Berlin için de diğer büyük şehirlerin çoğu için de aynı şey söylenebilir. Asıl mesele şudur. Bugün büyük şehirlerimizde, bütün bir devrin sembolü olarak, şehrin genel görünüşünde ayrı bir özellik taşıyan hiçbir abide yoktur. Oysa orta çağ şehirlerinin her birinde, onun şanını gösteren bir abide bulunurdu. Karakteristik abide özel mülkler arasında değil, umumun müşterek abideleri arasında bulunurdu. Bu abideler geçici bir zamana değil, ebediyete vakfedilmişlerdi. Çünkü bu abideler özel şahısların zenginliğini değil, toplumun yüceliğini ve önemini yansıtıyordu. Böylece, bizim için bugün bile anılaşılması ekseriya güç olan bir şekilde, herkesi şehre bağlayacak abideler dikilirdi. Bir şehirlinin gözünde evler vatandaşların orta derecede olan yapılarıydı. Fakat ortak yapılar çok muazzamdı ve herkese ait idi. Bu ortak yapıların yanında, evler sadece bir aksesuar idi. Eski devlet yapıları ile vatandaş evleri arasındaki azamet farkını mukayese edecek olursak, umuma ait eserlere daima birinci derecede önem verildiğini görürüz. Adolf HİTLER Kavgam