Raf Yorumu: ecrinn (@louellaglory)

Yaşadığı coğrafyanın ataerkil ve muhafazakar yapısının altında yetişen Furuğ, ona özgü ve yine yaşadığı coğrafyada ahlaksızlıkla suçlanmasına sebep olan tarzıyla İran şiirinin önemini tek başına sırtlanabilir. Zira bir kadının tüm bu baskılara baş kaldırarak şaraptan, aşktan ve cinsellikten özgürce bahsettiği,…devamıYaşadığı coğrafyanın ataerkil ve muhafazakar yapısının altında yetişen Furuğ, ona özgü ve yine yaşadığı coğrafyada ahlaksızlıkla suçlanmasına sebep olan tarzıyla İran şiirinin önemini tek başına sırtlanabilir. Zira bir kadının tüm bu baskılara baş kaldırarak şaraptan, aşktan ve cinsellikten özgürce bahsettiği, tanrıya yakarışlarda bulunduğu ve pek çok kez sorguladığı şiirler, ortadoğu gibi hala kadınların susturulmaya, baskılanmaya ve kısıtlanmaya devam edildiği topraklar için mükemmel derecede özgür, değerli ve başlamakta olan bir isyanın temsilcisidir. Ancak furuğ, bu kişiliğinin yanında getirdiği o yorucu hayatın altında ezilmektedir. Çevirmen Makbule Aras Eyvazi'nin önsözde de belirttiği gibi, "Tek başına kurduğu özgürlüğü, kimselerin işgal etmesine müsaade etmez Furuğ. Bu, bütün iktidarlara başkaldıran, özgürlük mücadelesi veren kadının yalnız kalması elbette kaçınılmaz olacaktır." Kısacık ömründe yazdıkları, idealleri ve isyanlarıyla edebiyat dünyasına derin izler bırakan Furuğ Ferruhzad'ın tüm şiirlerinin bir derlemesi olan bu basım zannımca onu tanımak ve anlamak isteyenler için makul bir seçim olacaktır. - "şiirin baştan ayağa günah deme o utançtan, o günahtan bir kadeh ver bana cennet, hûriler, âb-ı kevser senin olsun cehennem ateşinin dibinde bir ev ver bana - bağışlayacaktır beni yaradan o değil mi deli bir gönül veren şaire" "gece, ıslak yollarda toprak kokusunun sessizliğinde dolanıyorlar birbirlerine sabırsızca gölgelerimiz... gece, çiy tanelerinin şarabıyla sarhoş güller gibiler bizden bu acı kaçışlarında onların hiçbir zaman dillendiremeyeceğimiz ezgiler var sanki bizim, öfkeyle göğsümüzün sessizliğine sürdüğümüz onların hevesle mırıldandıkları" penceremden bakıyorum, neyim bir şarkının yankısından öte bir şey değilim ölümsüz değilim bir şarkının yankısından öte bir şey değil aradığım kederin yalın suskunluğundan daha saf bir haz çılgınlığında yuva aramıyorum bir bedende o beden ki bir çiy tanesidir benim bedenimin zambağında" "kulak ver duyuyor musun esişini karanlığın ben yapayalnız, bu mutluluğu seyrediyorum bağımlıyım kendi umutsuzluğuma" "yapamazdım artık yapamazdım yolun inkârından geliyordu ayak seslerim ve umutsuzluğum daha büyüktü ruhumun direncinden ve o bahar ve o yeşil evham penceremin önünden geçen gönlüme "bak" diyordu “hiç yol almamışsın sen, batmışsın..."' "hüzünlü, küçük bir peri tanıyorum ben okyanusta yaşayan ve yüreğini ahşap neyinde usul usul çalan hüzünlü, küçük bir peri geceleri bir buseyle ölen gün ağarırken bir buseyle yeniden doğacak olan" "düşler daima kendi saflıklarının yücelerinden düşüp ölürler. kõhne anlamların mezarları üstünde biten dört yapraklı yoncayı kokluyorum ben saflığın ve bekleyişin kefeninde toprak olan o kadın gençliğim miydi yoksa benim? merakımın basamaklarından bir kez daha yukarı çıkarak evin damında dolanıp duran o iyi tanrıya merhaba diyebilecek miyim?" EK: "ey bahçenin unutuş çiçekleri ölüm bizim ıssız bahçemizden geçiyor, elinde orağıyla ve bir gülüşe benzeyen çiçeği alıp götürüyor bizden - bu siste bir çocuk saçlarına bir taç takmak için çiçeklerden rengarenk bir kelebeği almak için keder ormanından yola düşmüştür yabana doğru hangi sözle hangi masalla kandırabilir nasıl çekip getirebiliriz şehrimize onu" -SİYAVUŞ KİSRAİ(Furuğ Ferruhzad'a ağıt) 9.7/10