Raf Yorumu: esra (@crowthera)

Çok uzun zamandır merak ettiğim bir kitaptı Değersiz Bir Hayat. Hakkında o kadar çok şey duydum ki… Seveni kadar sevmeyeni de olduğunu biliyordum ama ben kendi fikrimi kendim oluşturmak istedim. Okuma serüveninden sonra bugün itibariyle bitirdim. İçimde biraz yorgunluk, biraz…devamıÇok uzun zamandır merak ettiğim bir kitaptı Değersiz Bir Hayat. Hakkında o kadar çok şey duydum ki… Seveni kadar sevmeyeni de olduğunu biliyordum ama ben kendi fikrimi kendim oluşturmak istedim. Okuma serüveninden sonra bugün itibariyle bitirdim. İçimde biraz yorgunluk, biraz üzüntü, biraz da hayal kırıklığıyla… Kitap hakkında en çok duyduğum şey çok ağlatıyor olmuştu. Çok dram sevmesem de kitap merak ettirdi kendisini. Üzüldüğüm, etkilendigim bir serüven oldu. Ama öyle hüngür hüngür ağlamadım. Yine de gözlerim birçok yerde doldu, bazı cümleler boğazıma oturdu. Bu anlamda duygusuz diyemem. Ama anlatım tarzı ve karakter işlenişi beni tam anlamıyla tatmin etmedi. Bir karakter gelişimi yoktu. Yaş aldıkça daha olgun olursun ya bu kitabin bazı karakterlerinde pek bunu göremedim. Özellikle JB karakteri. Ne yaptığı ne hissettiği belli değil. Beni yer yer sinirlendirdi. Jude’un yaşadıkları… Söyleyecek kelime bulmak zor. Her sayfada artık yeter dedikçe, yeni bir travmayla yüzleşmek insanı gerçekten yoruyor. Kitabı okurken kendimi sürekli Jude’a sarılmak isterken buldum. O kadar yalnız, o kadar kırılmış, o kadar susmuştu ki… Ama beni asıl rahatsız eden, yaşadığı bunca şeyin duygusal derinliğinin tam olarak yansıtılamamış olmasıydı. Travmalar dizilmiş ama karakterin iç sesi, iç hesaplaşmaları eksik kalmış gibiydi. Çoğu yerde hissetmek yerine sadece okudum. Willem… Ah Willem. Kitabın kalbi oydu bence. Onun sabrı, sevgisi, anlayışı, dostluğu… Gerçek dostluk ne demek diye sorsalar, cevabım hiç düşünmeden Willem olurdu. Onun varlığı kitaba umut kattı, nefes aldırdı. Sonlara doğru bir olay yaşandı ki... Gerçekten büyük bir şoktu benim için. Böyle bir şeyin olacağını hiç düşünmemiştim. Spoiler olmasın diye detaya girmiyorum ama son 200 sayfa beni en çok etkileyen kısımdı. Her bölümde içime biraz daha oturdu, artık insanda yürek bırakmadı. Kitabın dili ve anlatımı ise bana biraz sıradan geldi. Özellikle uzun süredir kitap okuyan biri olarak, yazım tekniği ve derinlik açısından beklediğim seviyede bulmadım. Bu kitap daha çok, okuma yolculuğunun başında olanlara hitap ediyor olabilir. Zaten sosyal medyada bu kadar popüler olmasının da etkisi büyük. Kısacası... Ağır bir kitaptı. Hem konusu hem de okuma süreci açısından. Okuduğuma pişman mıyım? Hayır.