Raf Yorumu: eylül (@sircafanusta

portakalı soydum başucuma koydum ben birden fazla yalan uydurdum anlatıyı bilmem kaç kere eldivenle yoğurdum duma duma dum kırmızı cürüm ve yine en kırmızısından birçok ‘pişman oldum!’ dolapta fazlaca keskin ‘yetti bana, artık görüşürüz!’ler hayalet ipliklerle de dize gelmeyen çünküsü…devamıportakalı soydum başucuma koydum ben birden fazla yalan uydurdum anlatıyı bilmem kaç kere eldivenle yoğurdum duma duma dum kırmızı cürüm ve yine en kırmızısından birçok ‘pişman oldum!’ dolapta fazlaca keskin ‘yetti bana, artık görüşürüz!’ler hayalet ipliklerle de dize gelmeyen çünküsü şeytani dürtünün boyunduruğu geçirmeyi kabul etmeyişinden kurtarıcı hiçbir surette bir zahmet öne çıkıp dile gelmez kesici tutan eller hiçbir buyruk dinlemez ama asla can damara da dokunmaya korkup yeltenmez yemeğe katık ipe sapa gelmez kırmızılar toplamak sonra da kurutmak gerek evin odalarına serper ve fayanslarda leziz izler izler bırakmak gerek durma yala, içinde ne gizemler, ne esirler,esaretler aslına bakarsan esirler hiç kaçacak delik bulamamış; fışkıranlar sadece nazi askerleridir der bizim plath ama hiçbir şey o an koordine ve ölümcül gerçekleşmez nefes alma alanı yaratır ve bu sıkıcı yazıya kadar ulaşır sonra da plath’in buklesinde alman ninnisi eşliğinde gaz kokusuyla uyuyakalır eylülcük ekimcik kasımcık oyunlarda payı olduğunu sanan sen de çık bir zorlantı olarak suyunu sıkmak ilhamın voltasından şu dizemle afilisinden ve bir hayli kuralsız zarı gevşemiş yaratım damarım devin açlığı cüceye ne demeli geviş getirirken yaratmayı düşleyen eylüle, o her kimse her gün aynı günahı işleyen günahkârın biri her akşam bağışlanmak için sırtını kırbaçlatırken sonraki gün mermileri yine bir bir dizmişse bağışlayan da bağışlanma da hak getire sözcükleriyken kusursuz mermiler bölündüğü her anda en uzak menzillere doğru ateş orman yangınlarının kusurlu faili belki de meçhulünden beter faili meçhul bir yangındansa asıl meçhul failli bir yangın demek gerek mancınığa travmalar geriyor hareket emri ve nidasıyla insanların üstüne bölünüyor kimse toplamaya zahmet etmiyor yırtılmış çöp poşeti gibi ortada duruyor seyirci izlerken en mükemmel açıda rolleniyor sağ profili çok iyi görünüyor hippi eteği baldırlarındaki hikayeyi gizliyor hikayenin onun tarafı ilgi çekici gelmiyor eteği artık utanmadan kaldırmak istiyor ama eteğini açtığı her kişi sadece ‘numaracı’ çıkıyor portakalı soydum başucuma koydum anlamadan var oldum var oluşta geçmiş zaman kipine savruldum duma duma dum kırmızısından yeniden doğum eylül