eylül (@sircafanusta_)

Sylvia Plath'ın Şairliğinin İntiharı Bağlamında Analiz

"Yarının hiçlik olması tehdidiyle mutlu olamam ve olmayacağım. Derin bir hakaret bu...Bu yüzden, beni acı çekmem ve yok olmam için, fikrimi sormadan ve küstahça var eden bu doğayı; su götürmez davacı, savcı ve davalı rolümle, kendimle birlikte mahkûm ediyorum...Doğayı yok…devamı

sircafanusta_ 12 hours ago

Manic

Jordan Melamed

2 Gönderi

Spoiler içeriyor +My favorite word is "why." The word never ends. That's what I like about it. Like, my uncle told me that I was gonna come back in here. And I was just, like, “Why?” And he would say, "Well, because…devamı

sircafanusta_ 1 week ago

I do not trust the spirit. It escapes like steam In dreams, through mouth-hole or eye-hole. I can't stop it. One day it won't come back. Things aren't like that. They stay, their little particular lusters Warmed by much handling.…devamı

sircafanusta_ 4 weeks ago

nostalji duygusu bende negatif duygular kategorisinde yer alıyor çünkü canımı çok yakıyor. biten güzel şeylerin sadece yaşanmış olmasıyla teselli olabilenleri anlayamıyorum. bu gece de uyuyamayıp instagramda kaykay sürerken 2010ların distopik dizi/filmlerine denk geldim ve o hissi ne kadar özlediğimi fark…devamınostalji duygusu bende negatif duygular kategorisinde yer alıyor çünkü canımı çok yakıyor. biten güzel şeylerin sadece yaşanmış olmasıyla teselli olabilenleri anlayamıyorum. bu gece de uyuyamayıp instagramda kaykay sürerken 2010ların distopik dizi/filmlerine denk geldim ve o hissi ne kadar özlediğimi fark ettim. bu genre yok oldu farkında mısınız? o acınası ergenlik günlerimde the 100’ı ilk defa açtığım o gün, the maze runner’ı okuduktan sonra filmleri izlerken hissettiğim ilk şeyler, hunger games’in yarattığı adrenalin patlamaları, (SPOILER!), finnick ve newt’in ölüm sahnelerine kahroluşum… sanırım bu era kıymeti bilinmeyen bir era oldu çünkü bundan sonra hiçbir şey bu kadar heyecanlandırmadı beni, bu kadar -distopik evrenleri anlatmasına rağmen-gerçek hissettirmedi. ortaokulda sanırım 7. sınıfta kendi harçlığımla the maze runner kitap serisini almıştım, o zaman okurken çok sık rüyamda görürdüm o evreni. o kadar canlı hissettirmişti ki belki de çok monoton bir öğrencilik geçirdiğim için hayal gücümü aktive eden tek şey buydu. çocukluk ve ergenliğimde kitaplar ve sinema hep kaçtıklarımdan sığınağım ya da ödül mekanizmam oldu. hayatımın en kötü döneminde yapabildiğim tek aktivite okumaya gücümün yetmeyeceğini bile bile internetten bir sürü kitap şipariş etmek olmuştu. yapılan ilk lgs’de hayalini kurduğum her şeyin tuz buz olduğunun farkındalığıyla ilk sinir krizimi geçirmiştim ve babamın sınav sonrası hak ettiğimi düşünmesiyle balon balığı kadar şiş gözlerle deadpool izlemeye gitmiştim. film arasında benim yerime kitapçığımı kontrol eden babamdan sonucuma dair mesaj almıştım. hayat niye oradaki haliyle kalmadı? sinema neden tüm yaralarımı sarmıyor artık? erasmus’tan sonra buradaki anılarım hakkında da nostaljik anlatılar kurup şimdiki gibi ağlayacak mıyım? neden hep bir şeyleri özlemek zorundayım? en yakın arkadaşım oğuzu ve onlayken olan versiyonumu, ilk aşkım eyüpü ve sayesinde tanıştığım linkin park solisti chester’ı, kız kardeşim tina’nın bebekliğini, annemin genç, enerjik, çok okuyan hallerini, kendimin henüz mutsuzlukla lekelenmemiş kpop eşliğinde şapşalca dans eden ortaokul hallerini… çok özlediğim şey var. cordoba’yı da özleyeceğim. bu özgürlüğü, sakinlik ve yavaşlığı, 22 yaşımı… çok düzensiz düşünüyor ve yazıyorum. kusuruma bakmayın ve siz de kendi eski’lerinize bir göz atın.

sircafanusta_ 1 month ago

uzun bir süre sonra ilk defa bir şeyler karaladım. eylülün grotesk manifestosu yaşamak bembeyaz eteğime toz bulaştırdı; elime tutuşturulan bir diş fırçası, kıvır pis eteğini, temizle tüm fayans aralarını yani aklının kararmış tüm köşe bucağını. dizlerinin üstünde çürüyor aslında insan,…devamı

sircafanusta_ 1 month ago

Edebiyat tarihinin en büyük isimlerinden biri olan ve intiharından kısa süre önce Mayo Clinic'te ağır EKT kürlerine maruz kalan Hemingway’in bu sözleri, bir yazarın ve dil işçisinin EKT sonrası hafıza kaybına karşı verdiği varoluşsal çaresizliği gösteren en ikonik edebi belgedir.…devamı

sircafanusta_ 1 month ago

"If you talk to God, you are praying; if God talks to you, you have schizophrenia. If the dead talk to you, you are a spiritualist; if you talk to the dead, you are a schizophrenic." (Eğer Tanrı'yla konuşursan dua…devamı

sircafanusta_ 1 month ago

Annemler Yemeğe Geliyor

Peter Hedges

1 Gönderi

-“i’m the first pancake.” -“what do you mean?” -“she’s the one you’re supposed to throw out.” bu replik canımı yaktı. o kadar güzel bir filmdi ki. neden hakkında yorum yapılmamış anlamadım. etrafımdaki kaosun içinde oturup izleyebildiğim tek film oldu çünkü…devamı

sircafanusta_ 2 months ago

bir süredir yoktum. tam da zamanıymış gibi -cordobadayken- predator of seville diye bir suç belgeseli izledim. raf’ın arayüzü çok değişmiş eksik içerik için istek oluşturma zahmetine girmedim. suç belgesellerine ilginiz varsa izleyebilirsiniz, kadının bireyci davranıp sadece iyileşmeye odaklanmaktansa başka kadınları…devamı

sircafanusta_ 4 months ago

“derdini bedelsiz ortaya saçamıyorsun, beraberinde gevezelik ve şaklabanlık numaralarını da göstereceksin. peki ya sonra, acılar içinde neşeli bir kurbanın varlığını nasıl kabul ettireceksin?”