Spoiler içeriyor
"Gerçek özgürlük, her şeyi kaybetmeyi göze aldığında gelir." İzlediğim ilk animedir ve kakegurui sayesinde animelere ilişkin ön yargım kırıldı. aslında anime izlemeye başlamak için uygun bir ilk seçenek olduğunu söyleyemeyeceğim çünkü çok abartılı sahneleri var. ilk izlediğimde absürt gelmişti ama…devamı"Gerçek özgürlük, her şeyi kaybetmeyi göze aldığında gelir."
İzlediğim ilk animedir ve kakegurui sayesinde animelere ilişkin ön yargım kırıldı. aslında anime izlemeye başlamak için uygun bir ilk seçenek olduğunu söyleyemeyeceğim çünkü çok abartılı sahneleri var. ilk izlediğimde absürt gelmişti ama şu an ikinci izlememde yorum yapıyorum ve gözüme hiç batmıyor artık. hatta bu animenin olmazsa olmazı yumeko'nun o ani yükselişleri diyebilirim.
animemiz kapitalizm, sınıf ayrımı, güç ilişkileri ve bağımlılığı yoğun bir şekilde işliyor. aslında ilk izlediğimde beğenmemin nedeni kumarlar olmuştu. hatta iskambil kartıyla oynanabilenlerin neredeyse hepsini arkadaşlarımla denedim. ancak animenin sunduğu en baskın fikir, kapitalist düzende risk alanların kazanacağı. aynı zamanda da bu riski fakirlerin değil de zenginlerin alabileceği. zaten sistem içinde fakirler kaybetmeyi göze alamayacak kadar ezilmiştir bundan dolayı da hiyerarşi değişmez. tabi ki bu noktada bu mottoyu jabami yumeko çürütüyor çünkü yumeko bir kumar bağımlısı. herkesin aksine kazanmak için değil, eğlenmek için orada. ancak jabami'nin zengin olduğunu ve ilk oyunda yüklü bir miktarla 2. turu oynadığını unutmayalım. yani jabami bile bu hiyerarşiyi tam anlamıyka yıkamıyor ve hatta buna uygun oynuyor.
kumarda büyük kaybedenler okulda evcil hayvan oluyor ve hor görülüyor. bununla da sınırlı kalmayıp hayatlarının değeri hesaplanıyor ve ona göre bir yaşam planı çiziliyor. bu da tabi ki alt sınıfların gördüğü muameleye bir gönderme. eğer üst sınıfsan hayatını istediğin gibi yaşayabilir ve hayallerini gerçekleştirmek için çabalayabilirsin ancak alt sınıfsan hayatını başkalarının hayallerini gerçekleştirmek için yaşarsın. bir kimliğin kalmaz, tek amacın hayatını bir nebze daha iyi yapmaktır. bu yolda kendine "ben kimim ve ne istiyorum?" diye sorma lüksüne sahip değilsindir. sen artık bu'sundur ve ne istediğinin pek de bir önemi yoktur çünkü isteklerinin peşinden koşabilecek paran ve zamanın yoktur.
aslında anime, günümüz gerçeklerini ironik ve ütopik bir şekilde yansıtıyor. jabami ise düzeni bozan anarşik bir figür olarak ortaya çıkıyor. yumeko, oyunu kuralına göre oynar ancak sistemi bozar çünkü sistem kazanmaya ve kaybetmeye odaklanmıştır, haz almaya değil.
kirari ve yumeko zıt kutuplar olduğu kadar benzerdir de. kirari; kuralları koyar, sınıfları belirler ve güç sahibidir. yumeko; sistemi kaosa sürükler ve dengeyi bozar. alışılmışın dışına çıkar. ancak kirari de yumeko da olayların sıkıcı olmasını sevmez ve bir hareket arar. eğlence yumeko için ilk sıradayken belki kirari için değildir ancak ikisi de bu yönden benzerdir. aynı zamanda kumar ikisi için de merkezdedir ve tabiri caizse bu alanda kaybetmeyenlerdir.
animenin ana fikrini bir kenara bırakırsak akış konusunda da bence gayet iyi ancak konunun kumar olduğunu düşünürsek çok tahmin edilebilir. bir iki oyun hariç yumeko'nun kazanacağı çok barizdi. bu da eğer yumeko'nun karşısında kaybetmesini istemediğiniz bir kişi varsa sıkıcı bir duruma dönüşüyor çünkü bir heyecan unsuru olmuyor.
mangasını okumadım ancak maalesef animede pek çok soru cevapsız bırakılıyor. hatta arttırıyorum, hiçbir soruya cevap verilmiyor. kirari ve ririka'nın ilişkisi, batsumi'ye yardım eden kişi yumeko'nun annesi miydi? son sezonda başkanlık seçimini kimin kazandığını bile bilmiyoruz. maalesef bu da animeyi zayıf ve çerezlik bie anime hâline getiriyor. hâlâ benim çok sevdiğim bir anime ancak favoriler arasına giremeyeceği çok net diyebilirim.
okuduğunuz için teşekürler. ☀