Raf Yorumu: ✨ (@ayygjm0913)

Merhabalar. Taze yorumumla geldim yine. Öncelikle tuhaf bir diziydi bence. Doğduğundan beri hep şanssız olan başrol karakterimiz Kota, Naoya adındaki kendisinin tam tersi her şeyde şanslı olan o çocukla karşılaştığında fark ediyor ki şansı düzeliyor. En azından daha normal bir…devamıMerhabalar. Taze yorumumla geldim yine. Öncelikle tuhaf bir diziydi bence. Doğduğundan beri hep şanssız olan başrol karakterimiz Kota, Naoya adındaki kendisinin tam tersi her şeyde şanslı olan o çocukla karşılaştığında fark ediyor ki şansı düzeliyor. En azından daha normal bir hayat sürebilmeye başlıyor. O yüzden Naoya'nın yanından ayrılmamaya karar veriyor ve onun şansını kullanıyor bir nevi. Dizi de bu ikilinin ilişkisini ele alıyor. Japon yapımı bir bl dizi ve genelde Japon ve Kore bllerde olduğu gibi az bölümlü ve az dakikalı bir dizi. Ben biraz ara vererek izlemek durumunda kaldım ama aslında film gibi hissettirirdi muhtemelen eğer ki hepsini aynı anda izleseydim. Ama bu şekilde daha çok aklımda kalacağına inanıyorum. Neyse dizi hakkındaki şahsi yorumuma gelecek olursak resmen şans konusunda Allah Kota'dan almış Naoya'ya vermiş resmen. Bu nasıl şanssızlıktır yahu?? Gerçekten şanssızlığı hayrete düşürdü beni. Şanslı ve şanssız doğan insanlar elbette ki vardır ama bu karakterler çok uç noktadaydı şans konusunda. Ama bir şeye eminim ki şanslı veya şanssız bir durum yaşadığımda bu diziyi düşüneceğim. Her iki durumda da aklıma gelir diye düşünüyorum Kota ve Naoya karakteri. Diziyi çok beğendim diyemem ama aklımda kalacak bir dizi oldu. Çok cringe anları vardı, özellikle de Kota'nın yaşadığı ruhsal gelgitler kafamı kuma gömme isteği uyandırdı ama tatlıydı da bir yönden bakınca. Bu anlarda Naoya'nın gülüşü ayrı bir güzeldi. Dizideki en sevdiğim şey de şanslı olmanın da şanssız olmak kadar yıpratıcı bir şey olabileceğini göstermiş olmasıydı. O yönünü cidden sevdim. Ve şanssızlık olarak gördüğümüz şeylerin aslında bizi bir yere yönlendirebileceği mesajı vardı. Ki gerçek hayattan düşündüğümüzde çok doğru olduğunu düşünüyorum. Bazen de şanssız olduğumuzu düşünmek bir noktada kendini doğrulayan kehanete dönüştürüyoruz bence. O yüzden şanssız olsak bile öyle dememek ve iyi yönlere bakmak hayatı daha mutlu yaşamamızı sağlayabilir. Biraz pollyannacılık gibi olsa da işe yaradığını düşünüyorum. Yine de Kota'nın şanssızlığı neydi be...