Raf Yorumu: 🎥🍿 (@efe

The Ugly Stepsister, klasik masalların parıltılı yüzeyini tırnaklarıyla kazıyor. Bu filmde kötülük ne sihirden, ne de kıskançlıktan doğuyor.toplumun dışladığı, etiketlediği ve susturduğu bir karakterin hayatta kalma çabasından fışkırıyor. Ana karakterin “çirkin” olması, sadece fiziksel değil, sosyal bir damga. Film boyunca…devamıThe Ugly Stepsister, klasik masalların parıltılı yüzeyini tırnaklarıyla kazıyor. Bu filmde kötülük ne sihirden, ne de kıskançlıktan doğuyor.toplumun dışladığı, etiketlediği ve susturduğu bir karakterin hayatta kalma çabasından fışkırıyor. Ana karakterin “çirkin” olması, sadece fiziksel değil, sosyal bir damga. Film boyunca izleyiciye şu soruyu fısıldıyor: "Kime güzel, kime çirkin diyorsun, ve neden?" Hikâye ilerledikçe anlıyorsun ki burada kimse masum değil—masalların sessiz bıraktığı herkes, sustukça içten içe çürümüş. Estetik kaygıların şekillendirdiği adalet anlayışı, karakterlerin kaderini belirliyor. Ve sonunda asıl can yakan şey, kötülüğün bir seçim değil, dayatılan bir kimlik olabileceği gerçeği oluyor. Güzellik, zamanla idealin değil normun parçası hâline gelir; dayatıldıkça doğal olmaktan çıkar, acı verir. The Ugly Stepsister, tam da bu noktada hikâyeyi terse çeviriyor. Hep prensesin gözünden izlediğimiz masalı bu kez "çirkin" olarak etiketlenenlerin iç dünyasından görüyoruz. Güzelliğin sadece dış görünüşle değil, kabul görmeyle ve "hikâyede yer kaplamayla" ilgili olduğunu gösteriyor. Film, klasik masallardaki yüzeysel iyilik/kötülük ayrımını kırarken, bizde yer etmiş kalıpları sorgulatıyor: Peki ya kötü sandıklarımız da birilerinin kurbanıysa? Film güzel başladı, atmosferiyle hemen içine aldı ama asıl çarpan şey zaman geçtikçe artan rahatsız edici gerilimdi. Her saniyesinde bir huzursuzluk vardı, öyle ki bazı anlarda gözümü ayırmak istesem de film beni bırakmadı. Açıkça “şu sahnede sıkıldım” diyemem çünkü şaşkınlıktan buna fırsat kalmıyor. Bu kez olaylara Külkedisi'nin değil, onun üvey kardeşlerinin penceresinden bakıyoruz ve hikâyenin tonunun ne kadar değişebileceğini fark ediyoruz. Beklentim yüksekti ama film kendine özgü diliyle bunu farklı bir şekilde karşıladı. Sadece anlatmakla kalmıyor, izleyiciyi rahatsız ederek düşündürüyor. Puanım 7/10