Raf Yorumu: esra.sari (@esra.sari)

1984

Kitabı yaşıyormuşçasına okurken olayların girdabında gerçeklik algımı yitirip Winston’u içindeki cehennemden çekip çıkarma fikri çık artık aklımdan . Romanın geçtiği distopik evren olan Okyanusya’da herhangi bir eyleme girişmeksizin sadece parti (ülkeyi yöneten sınıf) karşıtı bir düşünceyle dahi suç işlenebiliniyordu ve…devamıKitabı yaşıyormuşçasına okurken olayların girdabında gerçeklik algımı yitirip Winston’u içindeki cehennemden çekip çıkarma fikri çık artık aklımdan . Romanın geçtiği distopik evren olan Okyanusya’da herhangi bir eyleme girişmeksizin sadece parti (ülkeyi yöneten sınıf) karşıtı bir düşünceyle dahi suç işlenebiliniyordu ve bu seni artık ölü bir insan yapmaya yetiyordu .Ülkeye hakim olan Parti ,sorgusuz sualsiz bir itaatin hakim olduğu bir kitle yaratmayı amaç edinmişti. Geçmişi diledikleri gibi değiştiren , açlık sınırındaki ekonomik şartlarına rağmen öyle değilmiş gibi manipüle eden ,insanların ne yaptıklarını anbean takip eden bir sistem . Okyanusya’da halk üç sınıfa ayrılmıştı. İç parti -dış parti—işçi sınıfı Yaşam standardı olarak da sıralama bu şekildeydi. Yalnız düşünsel açıdan işçiler daha iyi konumdaydı .Çünkü onlara düşünsel özgürlük vaat edilirken parti üyelerinde fikir ayrılığına dâhi müsâmaha gösterilmiyordu .Sebebi ise işçi sınıfının herhangi bir düşünsel bir yanının olmaması ve yaşadıkları hayattan başka bir varoluş tasarlayamamalarıydı. Yalnız Winston mu farkındaydı ,yanılıyor muydu emin olamıyordu . Geçmiş partinin anlattığı kadar vahim miydi ? Nereden öğrenecekti ? Kitaplar değiştirilmiş ,bellekler boşaltılmıştı.Peki ya gelecek nasıl olacaktı hep böyle gidecek değildi ya.Umut vardı ,umut işçilerdeydi bir gün çark tersine işleyecekti. Ve o da elinden geleni yapacaktı .Winston’un inancı bizim de inancımızdı.Biz de inanmıştık o aydınlık geleceğin muhakkak geleceğine .Ancak sistem gerçekten de kusursuzdu .Winston tam olarak ne zaman ele vermişti kendini yedi yıl mı on yıl mı ne zaman ? Sevgi Bakanlığının işleyişine tanıklık etme zamanı şimdi. Winston’un içini boşaltma ve partiyle doldurma zamanı. Yöntem akılalmazdı insanları davaları uğruna alt etmeyi reddediyordu. Kahramanlıklara yer yoktu .Dönüşüm tamamlanmalı Winston hem zihinsel hem duygusal yönden parti adamı olmalıydı.Bu yüzden hayatta en çok korktuğu şeye maruz kaldı .Sıçanlara. Ve artık kendine karşı da zafer kazanmıştı çünkü huzurluydu ve Büyük Birader’i seviyordu.